بخش ۲۲۳ - عبدالوهاب
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر اشاره می‌کند که خداوند، به عنوان ولی و عبد وهاب، به هر موجودی بر اساس لیاقت خود، نعمت‌ها و موهبت‌هایی عطا می‌کند. او می‌سازد و هر چیز را با خصوصیات مناسبش خلق می‌کند، مانند رنگ و بوی گل. همچنین تأکید می‌کند که خداوند به همه موجودات به طور برابر محبت و نعمت می‌بخشد، بدون اینکه در این بخشش هیچ‌گونه کینه یا دوستی غرض‌مندانه‌ای داشته باشد. رحمت و بخشش او همچون سایه‌ای است که بر تمامی خلایق گسترده شده و خداوند واسطه‌ای برای بخشش‌هاست.
دگر باشد ولیی عبد وهابز حق بر موهبتها دارد القاب
هوش مصنوعی: اگرچه عبد وهاب، ولی خداوند به خاطر نعمتهایی که داده، لقبهای خاصی دارد.
ببخشد هر چه هر کس را سزاواربود، وان حق او باشد در آثار
هوش مصنوعی: هر کسی را با توجه به شایستگیاش ببخشید و آنچه حق اوست در نتایج کارش ظاهر خواهد شد.
چون رنگ و بو که باشد لایق گلدگر فریاد و افغان بهر بلبل
هوش مصنوعی: چون یک گل میتواند رنگ و بویی خاص داشته باشد، فریاد و نالههای بلبل برای گل دیگر چگونه خواهد بود؟
بدینسان جمله موجودات عالمبرد زا و بخش خود هر شیئی هر دم
هوش مصنوعی: به این ترتیب، تمام موجودات در جهان هر لحظه وجود و ویژگیهای خود را به جهان میبخشند و از آن میگیرند.
ببخشد حق هر کس بی زاغماضبدون بغض وحب خالی ز اغراض
هوش مصنوعی: هر فردی باید حق دیگران را با صفا و خلوص نیت ببخشد، بدون اینکه دلی پر از کینه یا محبت و بدون داشتن اهداف شخصی در این بخشش باشد.
بود جودش چو ظل بر خلق ممدودکه هست او واسطه بر جودذیجود
هوش مصنوعی: وجود او مانند سایه‌ای است که بر مخلوقات کشیده شده و این نشاندهندهی این است که او واسطه‌ای برای بخشش و نیکوکاری است.