بخش ۲۳۹ - عبدالعظیم
هوش مصنوعی: در این بیت‌ها به عبدالعظیم اشاره می‌شود که با توجه به مقام بلندش، تجلی و عظمت حق بر او می‌تابد. او در برابر ولایت تواضع می‌کند و به این ترتیب، عظمت را به بهترین نحو ادا می‌نماید. وقتی که خلق به او می‌نگرند، عظمت واقعی او را درمی‌یابند و در میان مردم به خاطر حسن و ولایش شناخته می‌شود. وقتی که او از خودخواهی خالی می‌شود و در حالت ذلت قرار می‌گیرد، به عزت و مقام حقیقی می‌رسد و دیگران نیز تحت تأثیر عظمت او به humility (تذلل) می‌افتند.
بود عبدالعظیم آنکو ز رتبتکند بر وی تجلی حق بعظمت
هوش مصنوعی: عبدالعظیم موجودی است که به خاطر عظمت و مرتبتش، تجلی الهی بر او نمایان شده است.
پس او آرد تذلل در ولایتادای حق عظمت را بغایت
هوش مصنوعی: پس او در برابر مقام والای حق با تواضع و ادب رفتار می‌کند و تمام تلاشش را برای احترام به عظمت آن به کار می‌گیرد.
بچشم خلق پس ذات قدیمشز عظم خویش بنماید عظیمش
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که خداوند با شکوه و بزرگمنشیاش خود را به مردم نشان میدهد و عظمت او در ذاتش نهفته است. یعنی هنگام مشاهده آفرینش و نشانههای قدرت و بزرگیاش، مردم میتوانند عظمت واقعی او را درک کنند.
نماید مرتفع ذکر و ثنایشمیان خلق از حسن ولایش
هوش مصنوعی: ذکر و نام او میان مردم به خاطر زیبایی و خوبیهایش به راستی بلند و برجسته است.
چو خالی شد ز خویش از فرط ذلترسد تو قیرش از سلطان عزت
هوش مصنوعی: زمانی که انسان به دلیل خفت و ذلت از خود تهی شود، به قدرت و شرافتی از سوی بزرگترین مقام و پرچمدار عزت دست خواهد یافت.
بهر کس افتد از عظمت نگاهششود او در تذلل خاک راهش
هوش مصنوعی: هر کسی که به عظمت نگاه او بیفتد، در برابر او به خاک ذلت میافتد.