بخش ۲۴۶ - عبدالحسیب
هوش مصنوعی: این شعر به ویژگی‌های شخصیتی عبدالحسیب اشاره دارد. او فردی است که همیشه در حسابرسی اعمال و نفس خود مراقب است و هیچ‌گاه به طور غافل‌گیرانه نفس نمی‌کشد. در واقع، او از خداوند توفیق و فرصتی ویژه دارد که بدان سبب دایماً در اندیشه‌ی حساب کردن خود و اعمالش است. این اشاره به این موضوع دارد که هر فردی باید به حساب نفس خود اهمیت دهد و در آن هوشیار باشد. در آخر، شاعر می‌گوید که هر کس به نوعی می‌تواند مظهر نام «حسیب» در عالم باشد.
دگر هم ز اولیا عبدالحسیب استکه فیض حسبی اللهش نصیب است
هوش مصنوعی: شخص دیگری هم از اولیا به نام عبدالحسیب وجود دارد که خداوند به او فیض و رحمت بسیاری عطا کرده است.
بنفس خود بود دایم محاسبنگر حتی بر انفاسش مراقب
هوش مصنوعی: انسان باید همیشه به خود و اعمالش توجه داشته باشد و حتی در مورد نفس خود نیز مراقب باشد.
مگر تا یک نفس نکشد بعفلتز حق دارد چنین توفیق و فرصت
هوش مصنوعی: آیا ممکن است که کسی بدون توجه به حقیقت، چنین فرصت و توفیقی به دست آورد؟
بجان دایم در این اندیشه باشدحساب نفس او را پیشه باشد
هوش مصنوعی: انسان باید همیشه در فکر باشد که حساب خود را بکند و به نفس خود توجه داشته باشد.
حساب نفس هر کس را نصیب استبعالم مظهر اسم حسیب است
هوش مصنوعی: هر فردی در این دنیا نتیجه اعمال خود را دریافت میکند، زیرا خداوند به عنوان ناظر بر رفتارها و کردارهای انسانها، مسئولیت هر کس را به دقت در نظر دارد.