بخش ۲۶۳ - عبدالمحصی
هوش مصنوعی: این متن درباره عبدالمحصی است که دانش و درک عمیقی از آفرینش دارد. او به واسطه علم خود، به شناختی جامع از موجودات رسیده و به زیبایی و تفصیل هر شیء واقف است. این کشف و بینش او ناشی از نور باطنی‌اش است که اشیاء را به وضوح در ذهنش نمایان می‌کند. او به تعداد خلایق آگاه است و هیچ موردی از یادآوری نمی‌افتد. همچنین، هیچ چیزی از ثبت و ضبط او خارج نمی‌شود و او به خوبی شمار هر آنچه عیان و پنهان است را می‌داند.
تو عبدالمحصی آنرا دان که بینشدهندش بر شمار آفرینش
هوش مصنوعی: تو عبد محصلی هستی که باید بدانی، کسی که درک و بینش کافی دارد، میتواند آفرینش را به خوبی بشناسد.
بهر شیئن بود علم و احاطتبموجودات کونینش بساطت
هوش مصنوعی: برای هر چیزی، علم و دانش و تسلط بر موجودات و پدیدههای جهان، لازم و ضروری است.
ز هر شیئی با جمال و بتفصیلدهندش آگهی بی‌وجه تاویل
هوش مصنوعی: هر چیزی که زیبایی و ویژگی خاصی دارد، بدون دلیل و توجیه، در موردش توضیحاتی داده میشود.
بود این کشف قلب و نور باطنکه اشیاء بر ضمیرش شد معاین
هوش مصنوعی: این کشف دل و روشنایی درون است که باعث میشود اشیاء به وضوح در ذهن او نمایان شوند.
ز تعداد خلایق یک زمانشنگردد ترک چیزی از عیانش
هوش مصنوعی: در میان انبوه مردم، در یک لحظه ممکن است چیزی از وجود آنها کم نشود یا ناپدید نگردد.
ز ثبتش نیست خارج هیچ فردیز ضبطش نیست بیرون خار و وردی
هوش مصنوعی: هر کسی که در ردیف ثبت و ضبط زندگی قرار دارد، نمیتواند از آن خارج شود و همواره تحت تأثیر آن قرار دارد. هیچچیزی مانند خار و گل نمیتواند از این قاعده مستثنی باشد.
نکو داند شمار ما سوا راشمار هر عیان وهر خفا را
هوش مصنوعی: خوب می‌داند که ما چه تعداد هستیم، چه آشکار و چه پنهان.