بخش ۳۰۰ - عبدالباقی
هوش مصنوعی: این بیت‌ها به بررسی مفهوم بقا و فنا در عالم وجود می‌پردازند. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که فقط حق (خداوند) باقی است و همه اشیاء در نهایت فنا می‌شوند. در این فرآیند، حق است که باقی می‌ماند و از طریق تجلی خود، همه چیز را به متحدی تبدیل می‌کند که در آن معبود و عابد دیگر معنا ندارد. در نهایت، همه چیز به حق برمی‌گردد و تنها وجه اوست که باقی می‌ماند.
بعبدالباقی آن سلطان ایجادبقای ذات خود را سازد اشهاد
هوش مصنوعی: عبدالباقی، آن پادشاه خالق، خود را به وجود میآورد و بر تواناییاش در حفظ وجودش شهادت میدهد.
مگر بعد از فنای کل اشیاءکه حاصل گشت در سیرش بیکجا
هوش مصنوعی: تنها پس از نابودی کامل همه چیز، که در فرآیند حرکت به نقطهای واحد رخ میدهد، ممکن است به حقیقتی واقعی دست یافت.
حق او را بر بقای خویش باقینماید بی‌قدح هم مست ساقی
هوش مصنوعی: او به حق خود بر ادامه وجودش استوار باشد، حتی بدون آنکه از مینوشد، به حالت مستی مانند ساقی است.
پرستد تا که حق را در مقامیکه از معبود و عابد نیست نامی
هوش مصنوعی: باید از خداوند حراست و حفاظت کرد تا در جایگاهی که بین پرستنده و پرستیده هیچ نامی وجود ندارد، حضور یابد.
نماید چون تجلی وجه باقییکی گردد شراب و جام و ساقی
هوش مصنوعی: وقتی جلوهگری حقیقت نمایان شود، شراب، جام و ساقی همه یکی خواهند شد.
چو در جمعش شد اشیاء جمله هالکشود مصداق یبقی وجه ربک
هوش مصنوعی: زمانی که اشیاء در جمع و همراهی یکدیگر قرار بگیرند، همهٔ آنها از بین میروند و تنها زیبایی و ذات خداوند باقی می‌ماند.