بخش ۳۲۰ - غیب الهویه و غیب المطلق
هوش مصنوعی: این شعر به بررسی مفهوم غیب و ذات حق می‌پردازد. اشاره می‌کند که در عالم غیب، تنها وجود حق حضور دارد و هیچ چیز دیگر جز او نیست. در این مقام، هیچ نشانی از اشیای مادی و توصیف‌های معمولی وجود ندارد. همچنین بیان می‌کند که حق به گونه‌ای است که نمی‌توان به سادگی آن را شناخت یا به اشاره‌ای فهمید. به طور کلی، این متن به عمیق‌ترین و غیرقابل توصیف‌ترین جنبه‌های وجودی حق اشاره دارد.
دهد غیب الهویه در تمکنخبر از ذات حق لاتعین
هوش مصنوعی: در غیبت، وجود حقیقی به ما خبر میدهد و به ما شواهدی از ذات حق میدهد که قابل مشخص کردن نیست.
باین معنی بود هم غیب مطلقکه آنجا نیست غیر از هستی حق
هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که در عالم غیبی که فراتر از درک ماست، هیچ چیزی جز وجود خداوند وجود ندارد. به عبارتی، تنها حقیقت و هستی واقعی در آنجا، وجود خدا است و هیچ چیز دیگری نمیتواند در آنجا باشد.
در آنجا هیچ غیر از ذات حق نیستنشان از نقطه و خط در ورق نیست
هوش مصنوعی: در آنجا چیزی به جز وجود خداوند نیست و هیچ اثری از نقاط و خطوط بر روی کاغذ وجود ندارد.
در آنجا کنز مخفی بی‌نشان استنه از «احببت ان اعرف» بیان است
هوش مصنوعی: در آنجا گنجی پنهان و نامرئی وجود دارد که نمی‌توان با درخواست و علاقه به شناخت آن، به حقیقتش پی برد.