بخش ۳۲۷ - الفتح المطلق
هوش مصنوعی: شعر درباره‌ی روح پاک و برکت‌های فتح و پیروزی است. بیان می‌کند که بالاترین فتح، فنای انسان در ذات الهی و غرق شدن در آن است. در این حالت، انسان از محدودیت‌های دنیوی رها می‌شود و فقط به معانی عمیق توجه می‌کند. همچنین اشاره دارد که این پیروزی‌ها و گشایشها برای روح انسان است و هر فتحی، خود در بر دارنده‌ی فتح دیگری است. به نوعی می‌توان گفت که این یک چرخه تدریجی از ترقی معنوی و روحانی است.
ز فتح مطلب ار پاکیزه روحیشنوکان اکمل است از هر فتوحی
هوش مصنوعی: اگر از پیروزی‌ها مطلبی فرا میگیری، پایگاه روحی و معنوی تو از هر دستاوردی بهتر و بالاتر است.
بود اعلی و اکمل از فتوحاتفنای عبد و استغراق در ذات
هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که بالاترین و کاملترین وضعیت، از دستاوردها و موفقیتهای انسان در فهم و رسیدن به ذات الهی و غرق شدن در آن ناشی می‌شود. به عبارت دیگر، وقتی انسان به خود فراموشی و فنا در معانی عالی میرسد، به بهترین و بالاترین مرتبه میرسد.
کند ذات‌الاحد بروی تجلیبفتح ذات یابد دل تسلی
هوش مصنوعی: خداوند، با تجلی و ظهور خود، آرامش را به دلهای انسانها میبخشد و وجود خود را به نمایش میگذارد.
شود پاک از رسوم خلق فانیز صورتها نبیند جز معانی
هوش مصنوعی: انسانی که از عادتها و رفتارهای دنیایی رها شود، فقط به معانی عمیق و واقعی مینگرد و دیگر به ظاهرها توجهی ندارد.
خود این باب از بشارتهای ممدوحبنصرالله و الفتح است مفتوح
هوش مصنوعی: این بخش به خبرها و نویدهایی از پیروزی و موفقیت اشاره دارد که به صورت ویژهای مورد ستایش قرار گرفتهاند و به نوعی به گشایش و دستیابی به کامیابی اشاره می‌کند.
گشایشها پیاپی بهر روح استمه اندر مه فتوح اندر فتوح است
هوش مصنوعی: گشایشها و امکانات به طور مکرر برای روح انسان فراهم می‌شود و مانند ماهی که در دل مه جلوهگری می‌کند، موفقیتها یکی پس از دیگری ظاهر میشوند.