بخش ۳۵۶ - الکنود
هوش مصنوعی: این شعر به نقد انسانی می‌پردازد که نعمت‌ها را نادیده می‌گیرد و در برابر خداوند ناسپاس است. این فرد فرایض دینی را ترک کرده و از فضایل اخلاقی دور می‌شود. در واقع، او به خواسته‌های خود ادامه می‌دهد، بدون آنکه به حقیقت و اراده الهی توجه کند. در پایان، شاعر بیان می‌کند که این نوع انسان نمی‌داند که چگونه باید نعمت‌های خداوند را بشناسد و از او سپاسگزاری کند.
کنود آن عبد نعمت ناشناس استکه اندر حق منعم ناسپاس است
هوش مصنوعی: آن بندهای که نعمت‌ها را نمیشناسد و در حق بخشندهاش ناسپاسی می‌کند، در واقع شایسته نیست که چنین نعمتهایی به او داده شود.
کند ترک فرائض در شریعتدگر ترک فضائل در طریقت
هوش مصنوعی: اگر در شریعت واجبات را ترک کنی، در طریقت فضائل را نیز رها خواهی کرد.
اراده در حقیقت باشد آنشکه نبود در اراده حق نشانش
هوش مصنوعی: خواست و نیت واقعی، چیزی است که در اراده الهی وجود ندارد و نمیتوان آن را در نیات خداوند پیدا کرد.
بخواهد یعنی آنچیزیکه جارینبود اندر اراده و حکم باری
هوش مصنوعی: آنچه اراده و فرمان خداوند در آن جاری نیست، در حقیقت خواستهای است.
بود با حق منازع در مشیتنداند اینچنین کس حق نعمت
هوش مصنوعی: کسی که با حق در تقدیر و سرنوشت او به منازعه و جدل می‌پردازد، نمی‌داند که اینگونه افراد، لیاقت نعمت و برکت را ندارند.