بخش ۳۶۶ - اللبس
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به بررسی عناصر و حقایق می‌پردازد. او بیان می‌کند که عناصر، همچون لباس‌هایی هستند که بر روح حقیقی و معانی پنهان پوشیده شده‌اند. اولیا الهی به نوعی تحت این پرده‌ها قرار دارند و تنها خداوند می‌تواند حقیقت واقعی آنها را بشناسد. در واقع، عناصر به عنوان پرده‌ای برای غیب و معانی هستند و واقعیات در پس این پرده‌ها نهان‌اند. به همین دلیل، شناخت آنها برای دیگران ممکن نیست.
ز لبس آن عنصریت در اساس استکه او روح حقیاق را الباس است
هوش مصنوعی: این جمله بیان می‌کند که جوهره وجودی انسان به نوعی به روح حقیقی وابسته است و این روح است که وجود او را شکل میدهد. اساس وجود انسان به این حقیقت مربوط میشود که روح، هویت و صفات واقعی او را میسازد.
عناصر مر حقایق را ثیابنداز آن گفت «اولیا تحت قبابند»
هوش مصنوعی: عناصر حقیقت را عریان و بدون پوشش نمیبینند، از آن رو گفته شده که عارفان و اولیا در پوشش معنوی هستند.
کسی نشناخت جز حقشان بلا ریبکه لبس عنصر آمد مانع از غیب
هوش مصنوعی: جز خداوند کسی نتوانست به حقیقت آنها پی ببرد، زیرا وجود مادی آنها مانع از درک باطن و غیبی آنها شده است.
عناصر پرده غیب و معانیستدر این پرده حقایق در نهانیست
هوش مصنوعی: عناصر و مفاهیم در دنیای پنهان وجود دارند و حقیقتها در عالم نادیدنی نهفتهاند.
از آنند اولیا تحت قبایشکه کس نشناسد ایشانرا سوایش
هوش مصنوعی: افراد ویژه و نیکوکار در زیر سایه قدرت و احترام خود قرار دارند، به طوری که هیچکس قادر نیست آنها را به طور واقعی بشناسد.