بخش ۴۵۸ - علامت اخری لدفع الریاء
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به مفهوم ریا و پاکی درون می‌پردازد. او می‌گوید که برای آزمودن اخلاص خود باید به درون نگاه کند و بفهمد که آیا چیزهایی که در باطن دارد، قابل بیان هستند یا نه. اگر چیزی در دل او نباشد، پس نباید از خود ترسی داشته باشد. او به خواننده توصیه می‌کند که دغل و دورویی را کنار بگذارد و به پاکی و صداقت درون خود بپردازد، زیرا این خالص شدن خاص افراد خاصی است. در نهایت، خودآگاهی و صداقت می‌تواند فرد را از تشویش ریا نجات دهد.
ازین بهتر تو را گویم نشانیکه باشد در ریا نیک امتحانی
هوش مصنوعی: میتوانم نشانهای بهتر از این برای تو بگویم که در دنیا دروغ و تزویر، آزمونی خوب و ارزشمند است.
نظر کن در خیال فاطن خودبیایی چیزی ار در باطن خود
هوش مصنوعی: به درون خود نگاهی بینداز و ببین آیا میتوانی چیزی از حقیقت وجودیت را درک کنی.
که نتوانی نمود اظهار آن رابگیر از جزء و کل معیار آنرا
هوش مصنوعی: اگر نتوانی از چیزی به درستی حرف بزنی، بهتر است آن را از جزئیات و کل آن بسنجی و معیار آن را بشناس.
بقدر آن ریا میدان که باقیستاگر جیزی نباشد دان ریانیست
هوش مصنوعی: هرچقدر که ریا و تظاهر وجود داشته باشد، به اندازهای اهمیت دارد که اگر چیزی در آن زمینه نباشد، آن ریا هم در واقع بیمعنا است.
اگر چیزی در آن نبود مخالفز کشفش هم نباشد مرد خائف
هوش مصنوعی: اگر چیزی در آن وجود نداشته باشد، کسی که میترسد هم از آشکار شدن آن چیزی نگران نخواهد بود.
ابائی نیست گر نبود خلافیچه باک از امتحانت گر تو صافی
هوش مصنوعی: نگرانیای نیست اگر مخالفتی وجود نداشته باشد، چه اهمیتی دارد که تو را آزمایش کنند اگر خودت پاک و خالص باشی.
اگر پاکی بریز انبان خود راعیان کن شیوه پنهان خود را
هوش مصنوعی: اگر میخواهی حقیقت و صفای درونت را نشان دهید، باید به گونهای عمل کنی که خودت را به دیگران بشناسانی و از روشهای پنهانی خود دست برداری.
دغلهائی که داری نه بیکسودوروئیها که هستت کن بیکرو
هوش مصنوعی: مشکلات و دغدغههایی که داری را، به خاطر دوروییهایی که در وجودت است، به سمت کسی نبر.
چو دیدی نیست دیگر هیچ چیزیکه ترس زان اگر بیند عزیزی
هوش مصنوعی: زمانی که متوجه شوی هیچ چیز دیگری وجود ندارد که ترس از آن داشته باشی، در این صورت به عزت واقعی دست مییابی.
ز تشویش ریا جانت خلاص استچنین خالص شدن خاص خواص است
هوش مصنوعی: در اینجا به این نکته اشاره میشود که وقتی انسان از نگرانیها و تظاهرهای اجتماعی رهایی یابد و به خلوص درونی برسد، این حالت خاص و ویژهای است که تنها برای افراد خاصی به دست میآید. یعنی در حقیقت، داشتن چنین صفای باطنی و آزادی از دغدغههای دنیا، به افراد خاصی منحصر میشود.