بخش ۵۰۲ - الوفاء بالعهد - صفی علیشاه

وفا بالعهد آن باشد که عاشقبرون آید ز عهده عهد سابق

با قراری که کرد او در بدایتبتعظیم روبیت بغایت

الست ربکم را او بلی گفتبآخر گوید آنرا کابتدا گفت:

ز عامه از بیم و امید استعبادت از ره وعد و عید است

ولی مر خاصگانرا از غرض نیستعبودیت بآمال و عوض نیست

وقوف او را باعمال و اوامرمع‌الامر است و محض حب آمر

بود از بهر خاص الخاص در کیشبرون رفتن ز حول و قوه خویش

محب را گشت صون قلب مرغوبکه ره دروی نیابد غیرمحبوب

بنزد آنکه در عهد است جازموفا بر عهد را هست از لوازم

که بینداز خودار نقس و وبالی استهم از رب باز هر حسن و کمالی است

نقایص راز خود داند که با اوستکمالی هم نبیند جز که از دوست