بخش ۳۷ - در مناجات و خطاب به حضرت قاضی الحاجات
هوش مصنوعی: این متن خطاب به امام حسین (ع) است و در آن شاعر از او درخواست می‌کند که به دعاها و نیازهایش گوش دهد. او به عظمت و بخشندگی امام حسین اشاره می‌کند و می‌داند که او از تمام دل‌های بندگانش آگاه است و نیازی به ابراز خواسته‌ها نیست. شاعر با اعتراف به گناهان و تقصیراتش، از رحمت و بخشش امام حسین شفا می‌خواهد و از او درخواست می‌کند که توبه‌اش را بپذیرد. او به امام حسین می‌گوید که در نزد او هیچ حاجتی بزرگتر از رحم و لطف او نیست و هرچه که کرده است، ناشی از تقدیر است. در نهایت، شاعر به توفیق الهی برای درست کردن حال عشاق امام حسین دعا می‌کند.
یا حسین(ع) ای سامع الدعوات ماای جنابت قاضی الحاجات ما
هوش مصنوعی: ای حسین (ع)، ای شنونده دعاهای ما، ای کسی که حاجات ما را برآورده میسازی.
گرچه آگاهی ز حاجات همه‌واقفی از قلب و نیّات همه
هوش مصنوعی: با وجود اینکه از نیازها و خواستههای همه آگاه هستی و از نیتهای آنها باخبری،
نیست حاجت پیشت اظهار سؤالخود تو دانی حاجت ما بی مقال
هوش مصنوعی: نیازی نیست که من از تو بپرسم چه میخواهم، تو خودت میدانی که نیاز ما چیست و لازم نیست که به زبان بیاورم.
لیک چون گفتی تو ادعونی بهارد امرت نیست حد ما شها
هوش مصنوعی: اما وقتی تو گفتی "مرا بخوان"، در این دستور خود چیزی نیست که ما را محدود کند.
پس به درگاهت کنم روی نیازبا تو گویم فاش، دارم آنچه راز
هوش مصنوعی: برای تو نیاز خود را بهطور صریح مطرح میکنم و بهروشنی میگویم که آنچه در دل دارم، راز نیست.
گرچه از بسیاری جرم و خطابر جنابت نیستم روی دعا
هوش مصنوعی: با وجود اینکه در اثر بسیاری از گناهان و اشتباهات، شایستگی دعا کردن را ندارم، اما به تو روی میآورم.
لیک هستی چون تو غفار الذنوب‌عالِم الاسرار و ستّار العیوب
هوش مصنوعی: اما تو هستی که در گذشتن از خطاها مهربانی، عالم به رازها و پوشاننده عیبها هستی.
خاصه ستّار عیوب بنده ات‌سر به پیش از جرم خویش افکنده ات
هوش مصنوعی: به ویژه تو که عیبهای بندگانت را میپوشانی، سر به زیر از گناه خود به پیش تو آمدهای.
اولین خلعت که از لطفت سزاست‌بندة مداح را عفوِ خطاست
هوش مصنوعی: اولین پاداشی که برای بندة تو در نظر گرفته شده، بخشش خطاهای اوست که با لطف تو همراه است.
گرچه جرم من نبود از اختیاربل مقدر بود و بر پا رفت خار
هوش مصنوعی: با وجود اینکه گناه من انتخاب من نبود، اما همچنان مقدر شده بود و نتیجهاش به وجود آمد.
لیک این نی شرط عجز و بندگی است‌که عیان گویم گناه از بنده نیست
هوش مصنوعی: اما این نی نشانهای از ناتوانی و خدمتگزاری است، و به وضوح میگویم که گناه از بنده نیست.
ظاهر و باطن تو دانی و صفی‌زآنچه بر وی رفت پیدا و خفی
هوش مصنوعی: تو خود میدانی که چه در درون و چه در بیرون تو جریان دارد و آنچه که بر تو گذشته است، هم روشن است و هم پنهان.
زآنچه کردم بر من از رحمت مگیرتوبه آوردم تو شو توبه پذیر
هوش مصنوعی: از آنچه که در گذشته انجام دادهام، مرا مورد رحمت قرار بده و توبهام را بپذیر.
جمله حاجاتم تو دانی بی سؤالنیست حاجت بر کریمان عرض حال
هوش مصنوعی: همه خواسته‌ها و نیازهایم را تو میدانی و نیازی به پرسش نیست، چرا که بندگان با کرامت خود نیازی به بیان خواسته‌ها ندارند.
خاصه چون من مجرمی با خوف و بیم‌خاصه چون تو شاه رحمن و رحیم
هوش مصنوعی: این بیت به بیان حالتی از ترس و نگرانی مجرم میپردازد که به درگاه پروردگار رحمن و رحیم مراجعه می‌کند. مجرم با احساس ضعف و استیصال، از مقام رحمت و بخشش خداوند امید دارد و در عین حال نگران عواقب اعمال خود است.
گر بخوانی، ور برانی از درمباز بر درگاه خود، بینی سرم
هوش مصنوعی: اگر مرا بخوانی یا از درم برانی، همچنان که در درگاه تو هستم، سرم را خواهی دید.
گرچه شأنت برتر است از هر ثنانیست نعتت حد هر گیج و گدا
هوش مصنوعی: هرچند مقام تو از هر نوع ستایش بالاتر است، اما توصیف تو همواره فراتر از هر درک و خیالی نمیباشد.
گر دهی توفیق تا سازم رقم‌حال عشاق تو را نعم النعم
هوش مصنوعی: اگر توفیق دهی و توانایی بدهی تا وضعیت عاشقان تو را بسازم، این بهترین نعمتها خواهد بود.