۱۲۰- آیه ۲۴۸ - صفی علیشاه

وَ قٰالَ لَهُمْ نَبِیُّهُمْ إِنَّ آیَةَ مُلْکِهِ أَنْ یَأْتِیَکُمُ اَلتّٰابُوتُ فِیهِ سَکِینَةٌ مِنْ رَبِّکُمْ وَ بَقِیَّةٌ مِمّٰا تَرَکَ آلُ مُوسیٰ وَ آلُ هٰارُونَ تَحْمِلُهُ اَلْمَلاٰئِکَةُ إِنَّ فِی ذٰلِکَ لَآیَةً لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ (۲۴۸)

و گفت مر ایشان را پیغمبرشان بدرستی که نشانی پادشاهی او آنست که بیاید شما را تابوت که در او است آرام از پروردگارتان و وامانده از آنچه گذاشت آل موسی و آل هارون بر می‌دارندش فرشتگان بدرستی که در این هر آینه نشانه‌ایست برای شما اگر باشید گروندگان (۲۴۸)

گفت شمعون قوم را کاندر نشانبهر او تابوت آید ز آسمان

بر شما شاه از خدا طالوت شدآیت شاهیش مر تابوت شد

اندر آن باشد سکینه استوارکه بماند از آل موسی یادگار

بی گمان او را ملایک حاملندکه به فتح و نصرت از حق عاجلند

باشد اندر وی نشانیها یقینگر شما باشید هیچ از مؤمنین

بوده آن تابوت موسی در نسقکش به نیل افکند مادر ز امر حق

بس معظم بد در اسرائیلیانزو تبرک می بجستند این و آن

وقت رحلت موسی آن الواح راوضع در وی کرد مر مفتاح را

وآنچه ز آثار نبوّت داشت اووآن میان قوم خود بگذاشت او

حفظ کرد از آن وصیّت یوشعشتا برد در کار نزد موقعش

بود اندر قوم محفوظ از تلفجمله می کردند زو کسب شرف

بعد از آن شد خوار نزد مردمانآلت و اسباب لعب کودکان

از میان قوم پس مفقود شدبهر طالوت آن زمان موجود شد

یا ببردند از میان اعداءشانزآن تبه گردید و زشت آراءشان

آن عمالق قدر و قوّت یافتندرخ ز امر و نهی شان برتافتند

تا بر اسرائیلیان غالب شدندسروران از سرکشان هارب شدند

فرقه ای گفتند هم ز اهل خبرآمد آن تابوت بهر بوالبشر

بود در وی صورت پیغمبرانتا به موسی و آلش آمد زآن سران

چون بر او زآن قوم استخفاف شدگشت مفقود آبشان ناصاف شد

چونکه شاهی داد حق طالوت راکرد نازل بهر او تابوت را