۲- آیات ۱۶ تا ۲۸
ثُمَّ إِنَّهُمْ لَصٰالُوا اَلْجَحِیمِ (۱۶) ثُمَّ یُقٰالُ هٰذَا اَلَّذِی کُنْتُمْ بِهِ تُکَذِّبُونَ (۱۷) کَلاّٰ إِنَّ کِتٰابَ اَلْأَبْرٰارِ لَفِی عِلِّیِّینَ (۱۸) وَ مٰا أَدْرٰاکَ مٰا عِلِّیُّونَ (۱۹) کِتٰابٌ مَرْقُومٌ (۲۰) یَشْهَدُهُ اَلْمُقَرَّبُونَ (۲۱) إِنَّ اَلْأَبْرٰارَ لَفِی نَعِیمٍ (۲۲) عَلَی اَلْأَرٰائِکِ یَنْظُرُونَ (۲۳) تَعْرِفُ فِی وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ اَلنَّعِیمِ (۲۴) یُسْقَوْنَ مِنْ رَحِیقٍ مَخْتُومٍ (۲۵) خِتٰامُهُ مِسْکٌ وَ فِی ذٰلِکَ فَلْیَتَنٰافَسِ اَلْمُتَنٰافِسُونَ (۲۶) وَ مِزٰاجُهُ مِنْ تَسْنِیمٍ (۲۷) عَیْناً یَشْرَبُ بِهَا اَلْمُقَرَّبُونَ (۲۸)
پس بدرستی که ایشان در آیندگانند در دوزخ (۱۶) پس گفته شود اینست که بودید آن را تکذیب می‌کردند (۱۷) حقا بدرستی که نامه نیکوکاران هر آینه در علیین است (۱۸) و چه چیز دانا کرد ترا که چیست علیین (۱۹) نامه‌ایست رقم کرده شده (۲۰) که گواه می‌شوند آن را مقربان (۲۱) بدرستی که نیکوکارانند هر آینه در نعیم (۲۲) بر سریرها نظاره می‌کنند (۲۳) می‌یابی در رویهایشان تازگی بهشت (۲۴) آشامانیده می‌شوند از صاف شراب مهر شده (۲۵) که مهر پذیرش مشک است و در آن پس باید رغبت کنند رغبت‌کنندگان (۲۶) و مزاجش از نسیم است (۲۷) چشمه‌ایست که می‌آشامند از آن نزدیک‌کردگان (۲۸)
پس به دوزخ اندر آیند آن کسانپس به ایشان گفته گردد آن زمان
این عذابی باشد آنکه خود شمابودتان تکذیب از آن اندر ملا
نامۀ ابرار هم حقاً که هستدر به علیّینِ اعلی، نی به پست
تو چه دانی آنکه علیّون کجاستنامۀ مرقوم روشن کز خداست
می شوند افرشتگان حاضر بدانکه مقرّب گشتگانند از نشان
جمله ابرارند ز امر ذوالکرمبر ارائک در بهشت پر نعم
بنگرند ایشان بر آنچه شادمانمی شوند از دیدنش اندر جنان
می شناسی خود تو در آن روی هاتازگی های نعیم جان فزا
می بنوشند از شراب بی ز غشکوست مختوم از ختام مشک خوش
باید اندر این شراب و این شئونرغبتِ رغبت کنان باشد فزون
هر کند او ترک خمر اندر جهانحق چشاند از رحیقش در جنان
آن شراب خالص اندر امتزاجباشد از تَسنِیم خود او را مزاج
چشمۀ تَسنِیم کاندر انتساباهل قرب از آن همی نوشند آب