شمارهٔ ۱
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و دلتنگی است. شاعر از اندوه خود به سبب دوری معشوق می‌گوید و از بوی او و لحظات خوشی که با هم داشتند، یاد می‌کند. او در انتظار فردا و دیدار دوباره است و به غم دل اشاره می‌کند. در نهایت، او به این نکته می‌رسد که زندگی همیشه به همین شکل ادامه دارد و باید با آن کنار بیاید.
او ژیروِ راذه ای مَ تا رواز بوی تو واذ صبح تارو
هوش مصنوعی: بوی تو همچون تارو از جنس احساسات من است و صبح به صبح با یاد تو زنده میشود.
اندوه تو تا و دل درامهنش هشت که دل دمی ور ارو
هوش مصنوعی: غم و اندوه تو تا قبل از اینکه دل را به جهان بالا برسانی، در من نشسته است.
کر ژیرک عالمت بوینوسُن کیژ ببو که گیژه خارو
هوش مصنوعی: اگر به دنیا نگاه کنی، میبینی که در آن چه چیزهایی وجود دارند و چقدر عجیب و غریب هستند. به خودت بیاندیش که هر کجای این دنیا باشی، همواره با چالشها و مسائل مختلفی روبرو خواهی شد.
دیم تو خورو و چشم مو ترهشکش ویکر د ان خوزارو
هوش مصنوعی: شما به خوبی با تلاش و دقت میدانید که در چه شرایطی و با چه زمانی از زندگی خود برخوردارید.
تا کی و کی انتظار فرداآروم بپرس آرو آرو
هوش مصنوعی: این بیت به معنای این است که تا چه زمانی باید منتظر آینده باشیم؟ بهتر است به آرامی از خود بپرسیم که آیا امروز میتوانیم به آنچه میخواهیم دست یابیم یا خیر.
زلف تو د گرد گنج دیمتماریو سیا که دل نمارو
هوش مصنوعی: زیبایی موهای تو مرا به یاد روزهای خوب میاندازد و دلم را به تنگ می‌کند.
برتش دل ویست شار و اهنُنفریاد کرو که دل که دارو
هوش مصنوعی: دلبر من، آن عشق که فردا خواهد آمد، بیتابم می‌کند و من دائم در دل دلم برای او میتپد.
دل کت پر ذرد و غم و دی کرتجاریش ببر که سخت زارو
هوش مصنوعی: دل پر از درد و اندوه و غم است، آن را با ناله و زاری بیامیز که بسیار تلخ و گرانبار است.
ویداذ کر همیشه آخرکاری وه از این کر این چه کارو
هوش مصنوعی: زندگی همیشه به یادآوری کارهای ناتمام مربوط میشود و باید به این فکر کنیم که این کار چه معنایی دارد.