غزل شمارهٔ ۲۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به شدت به معشوق خود وابسته است و عشق او را تمام زندگی و احساساتش می‌داند. او بیان می‌کند که هیچ چیز جز عشق و هوای معشوق برای او اهمیت ندارد و حتی در دوری از او، دچار عذاب و درد می‌شود. شاعر از معشوق می‌خواهد که به او توجه کند و عشقش را بر او نثار کند، چرا که او در آتش عشق می‌سوزد. در نهایت، شاعر به خاطر عشق معشوق، از تمام مصائب و بلایا گفت‌گو می‌کند و از او استمداد می‌طلبد. در واقع، او در تلاش است تا به معشوق بفهماند که عشقش چقدر بر زندگی‌اش تأثیر گذاشته است.
حاشا که جز هوای تو باشد هوس مرایا پیش دل گذار کند جز تو کس مرا
هوش مصنوعی: هرگز نمیشود که غیر از تو آرزویی در دل داشته باشم یا کسی جز تو در فکر من باشد.
در سینه بشکنم نفس خویش را به غمگر بی‌غمت ز سینه برآید نفس مرا
هوش مصنوعی: اگر به خاطر غم تو نتوانم نفس بکشم، بهتر است که در سینهام این نفس را بشکنم. چرا که اگر غم تو نباشد، نفس من به سادگی از سینهام خارج خواهد شد.
فریاد من ز درد دل و درد دل ز تستدردم ببین و هم تو به فریاد رس مرا
هوش مصنوعی: کلام من به خاطر رنجی است که دارم و این رنج از تو نشأت میگیرد. درد من را ببین و ای کاش تو هم به فریاد من پاسخ دهی و کمکم کنی.
گیرم نمی‌دهی به چو من طوطیی شکراز پیش قند خویش مران چون مگس مرا
هوش مصنوعی: اگر به من طوطیای شیرینزبانی نمی‌دهی، لااقل بهدلیل شیرینی خودت، مرا مثل مگس ندفع کن و دور نکن.
زین سان که هست میل دل من به جانبتلیلی تو میل جانب من کن، که بس مرا
هوش مصنوعی: من از عشق لیلی به سمت تو جذب شدهام، حالا تو هم به سوی من بیایید، زیرا من به شدت نیازمند توام.
گفتم که باز پس روم از پیش این بلابگرفت سیل عشق تو از پیش و پس مرا
هوش مصنوعی: گفتم که از این درد و مشکل دور شوم، اما عشق تو مانند سیلابی پیش و پس مرا فرا گرفته است و نمیتوانم از آن فرار کنم.
ای اوحدی، هوای رخ او مکن دلیربنگر که چون گداخته کرد این هوس مرا؟
هوش مصنوعی: ای اوحدی، به چهره او فکر نکن و با شجاعت نگاه کن: چگونه این خواسته، دل مرا ذوب کرد؟