غزل شمارهٔ ۲۹
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف معشوقی می‌پردازد که زیبایی و محبوبیتش باعث نگرانی و حسرت دیگران شده است. او به خوبی‌های این معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که دلبرانی که امروز در کنارش هستند، باید قدر او را بدانند. شاعر از پاکی و بی‌عیبی معشوق یاد می‌کند و آن را باعث توجه پاکبازان می‌داند. او همچنین به این نکته می‌پردازد که اگر روزی به وصال معشوق برسد، از دست دادن او برایش سخت خواهد بود. در نهایت، شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که محبوبیت و مقام این شخص به اندازه‌ای بالاست که بر هیچ کس پوشیده نیست و او به نوعی در دنیا بدنام شده است.
آن سیه چهره که خلقی نگرانند او راخوبرویان جهان بنده به جانند او را
هوش مصنوعی: آن چهره تاریک و غمگین که مردم به خاطرش نگران هستند، زیبایانی که در جهان هستند، به خاطر او جانشان را فدای او میکنند.
دلبرانی که به خوبی بنشانند امروزجای آنست که بر دیده نشانند او را
هوش مصنوعی: امروز باید دلبرانی را که به زیبایی مینشینند، بر جایی نشانده و برای همگان پیدایش کرد.
دامنش پاک ز عارست و دلش پاک ز عیبپاکبازان جهان بنده از آنند او را
هوش مصنوعی: دامن او از هر عیب و عاری پاک است و دلش هم از هر ناپاکی خالی است. به همین دلیل، پاکبازان جهان را به خود وابسته کرده است.
گر در افتد به کفم دامن وصلش روزیاز کف من به جهانی نجهانند او را
هوش مصنوعی: اگر روزی دامن وصالش به دستم بیفتد، هیچ کس از من آن را نخواهد گرفت و او را از دست نخواهم داد.
نیست بی‌مصلحتی از بر او دوری منبرمیدم ز برش، تا نرمانند او را
هوش مصنوعی: بدون دلیل و مصلحتی از او دور نمیشوم؛ اگر نبود، هیچ گاه نمیتوانستم او را رها کنم و به سادگی از کنارش بروم.
قیمت قامت او را من بیدل دانمورنه این یک دوسه افسرده چه دانند او را؟
هوش مصنوعی: من قیمت قامت او را میدانم، اما این دو یا سه افسرده چه میفهمند از ارزش او؟
ای که گشت اوحدی از بهر تو بدنام جهانبندهٔ تست، نام که خوانند او را
هوش مصنوعی: ای کسی که اوحدی به خاطر تو در دنیا بدنام شده است، نام او را چه میخوانند؟