غزل شمارهٔ ۸۱
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و دلربایی محبوبی اشاره دارد که در آن شاعر از زیبایی‌های ظاهری و باطن او صحبت می‌کند. او از پیراهن یاسمن و گل، چهره زیبا و دلربای او یاد می‌کند و نشان می‌دهد که دیگران دل به او بسته‌اند. شاعر همچنین به حس و احساسی که این محبوب در او ایجاد کرده، اشاره می‌کند و بر این نکته تأکید دارد که با وجود مشکلات و دشواری‌ها، عشق و دوستی همچنان معتبر و پابرجاست. در نهایت، شاعر به ناله‌ها و فریادهای درونی‌اش اشاره می‌کند که ناشی از عشق و آرزوی اوست.
پیراهن ار ز یاسمن و گل کند رواستآن سرو لاله چهره، که در غنچهٔ قباست
هوش مصنوعی: پیراهنی که از یاسمن و گل دوخته شده، زیبا و پسندیده است. اما زیبایی اصلی متعلق به آن سرو است که چهرهاش مانند لاله است و در دل غنچهای پنهان شده.
خلقی، چو طرف، بر کمرش بسته‌اند دلوین دولت از میانه ببینیم تا کراست؟
هوش مصنوعی: انسانها به مانند گلی زیبا، عشق را به دور کمر خود بسته‌اند و حالا این وضعیت را ببینیم که این نعمت به چه کسی تعلق دارد؟
کرد از هوای خویش دلم گرم ذره‌وارآن آفتاب روی، که بر بام این سراست
هوش مصنوعی: دل من به خاطر محبت و زیبایی مانند جزئی از آفتاب که بر بام این خانه میتابد، گرم و روشن شده است.
بر خاک پای او چه غم؟ ار صد هزار پیآب رخم بریخت، که خون منش بهاست
هوش مصنوعی: نگرانی از اینکه پای او بر خاک بیفتد چه اهمیتی دارد؟ حتی اگر خون من به اندازه صد هزار جریان آب بریزد، ارزش آن بیشتر از زندگیام است.
چشمش چه ساحریست؟ که شرطی ز دشمنیبا من رها نکرد و همان دوستی بجاست
هوش مصنوعی: چشم او چه جادوگری دارد که هیچ نشانهای از دشمنی با من را فراموش نکرده و هنوز هم دوستی در دلش باقی مانده است.
با من، دلا، گر سخن آن دهان مگویمن بر شنیده‌ام سخن او، دهان کجاست؟
هوش مصنوعی: با من، ای دل، اگر میخواهی چیزی بگویی که او گفته، من از قبل سخنان او را شنیده‌ام، پس گفتن آن چه فایدهای دارد؟
در جان اوحدی اگر او ناوکی نخستچندین فغان و ناله و فریادش از چه خاست؟
هوش مصنوعی: اگر در دل اوحدی، حالتی ناگوار به وجود آمده، این همه فریاد و ناله او از چه ناشی شده است؟