غزل شمارهٔ ۸۸
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عشق و longing به یک معشوق خاص است. شاعر اشاره می‌کند که دلدار واقعی از عالم خارج فراتر است و عشق او تنها در نام و یادش خلاصه می‌شود. او از این می‌گوید که زیبایی و جذابیت معشوقش به قدری زیاد است که نیازی به توضیح بیشتری وجود ندارد. همچنین، وجود حجاب‌های مختلفی که بین او و معشوق‌اش قرار دارد، به معنای فاصله و جدایی است که باید برطرف شود تا روز ملاقات آنها فرا برسد. در نهایت، شاعر به عمق احساساتش نسبت به این عشق و قدرت آن در زندگی‌اش اشاره می‌کند.
نهان از نهان کیست؟ دلدار ماستبرون از جهان چیست؟ بازار ماست
هوش مصنوعی: آنچه که پنهان از دیدیدنیهاست، محبوب ماست. و آنچه که فراتر از این دنیا وجود دارد، محل زندگی ماست.
به دستم ز باغ جهان گل مدهکه بی‌روی آن نازنین خار ماست
هوش مصنوعی: از من نخواه که از زیباییهای جهان چیزی برایت بیاورم، چرا که بدون حضور آن معشوق دلخواه، این گلها برای من همچون خار هستند.
اگر مقبلی هست،در بند اوستوگر مشکلی هست، در کار ماست
هوش مصنوعی: اگر کسی عاشق و دلبسته است، در واقع درگیر عشق خود شده و اگر مشکلی وجود دارد، آن مشکل به خاطر خود ماست.
بر ما به جز نام آن رخ مگویکه او قبلهٔ چشم بیدار ماست
هوش مصنوعی: از ما جز نام آن چهره چیزی نپرس، زیرا او نقطهٔ کعبهٔ دیدگان هشیار ماست.
ندیدی رخش را، ز ما هم مپرسبدیدی، چه حاجت به گفتار ماست؟
هوش مصنوعی: اگر زیباییهای او را ندیدهای، از ما هم نپرس. اگر دیدهای، دیگر نیازی به حرفهای ما نیست.
چو پندار باشی ز دلدار دورکه دوری هم از پیش پندار ماست
هوش مصنوعی: اگر به زندگی و عشق با دید منفی و دور از حقیقت نگاه کنی، این دوری خود به نوعی از تصورات ما ناشی می‌شود و نه واقعیت.
در آن مصر اگر شرمساری بریمازین صاع باشد، که دربار ماست
هوش مصنوعی: اگر در مصر خجالت بکشیم، باید از این مقدار شرمساری بگوییم که این دربار ماست.
ز نار غم آن پری شعله‌ایباین خرقه در زن، که زنار ماست
هوش مصنوعی: از آتش اندوه آن پری، شعلهای به این لباس بیفکن، چون این لباس نشانه ماست.
میان من و او حجاب اوحدیستچو او رفع شد، روز دیدار ماست
هوش مصنوعی: بین من و او مانعی وجود دارد که به وسیله او برداشته می‌شود. وقتی این مانع از میان برداشته شود، روز ملاقات ما فرا میرسد.