غزل شمارهٔ ۱۶۴
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به زیبایی و جذابیت معشوق می‌پردازد و او را به عنوان ماهی درخشان بر زمین توصیف می‌کند. او از قدرت و تأثیر چهره معشوق بر دل و جان خود سخن می‌گوید و عشق و ارادت خود را نسبت به او ابراز می‌کند. شاعر همچنین به وفاداری و فریبایی معشوق اشاره می‌کند و از تأثیر بی‌پایان او بر زندگی‌اش، حتی در مواجهه با هجر و غم، می‌نویسد. او با بیان اینکه معشوقش همچون جواهر و ماه در آسمان است، زیبایی‌های او را ستایش کرده و در نهایت از تناقضات عشق و ذهن پریشانی که معشوق در او ایجاد کرده سخن می‌گوید.
ای ماه سر نهاده از مهر بر زمینتصد مشتری درخشان از زهرهٔ جبینت
هوش مصنوعی: ای ماه! سر خود را به نشان مهر بر زمین گذاشتهای و درخشش صد مشتری از پیشانی زهرهات به چشم میخورد.
کار تو دل فروزی، شغل تو دیده دوزیدین تو بنده سوزی، ای من غلام دینت
هوش مصنوعی: تو با کارهایت دلها را شاد میکنی، مشغولیت دوختن چشمهاست و دین تو به سوزاندن دلها مربوط میشود، ای که من خدمتگزار دین تو هستم.
هر چنبری چو ماری، هر شقه‌ای تتاریهر حلقه زنگباری، از طره بر جبینت
هوش مصنوعی: هر دندانی که مانند مار پیچیده است، هر قسمتی که سرخ و تیره به نظر میرسد، و هر حلقه زنگدار که از موهای تو بر پیشانیات آویزان است، نشانه زیبایی توست.
غم نیست گر شد آبم، یا هجر داد تابماز بوسه گر بیابم، دستی بر آستینت
هوش مصنوعی: نگرانی ندارم اگر از غم به آب تبدیل شوم، یا اگر فراق تو تاب و توانم را بگیرد. تنها کافیست بوسهای از تو بگیرم و دستی بر آستینت بزنم.
سحرست و بی‌وفایی، این حسن و دلرباییختم آن گر نمایی، بر خاتم جبینت
هوش مصنوعی: صبح است و بی‌وفایی، این زیبایی و دلربایی، اگر بخواهی میتوانی نشان از پایان این حالت را بر پیشانیات ببینی.
زان دست پاک طاهر، نور نگار ظاهرای زینت جواهر، زان ساعد سمینت
هوش مصنوعی: از آن دست پاک و معصوم، نوری از زیبایی نمایان است، ای زینت بخش جواهرات، از بازوی خوش فرم و زیبايت.
خود را زمن چه پوشد؟ جام صفا چو نوشد؟در یاس من چه کوشد؟ روی چو یاسمینت
هوش مصنوعی: چطور میتواند خود را از من پنهان کند؟ وقتی که جام صفا را نوشیده؟ در دل غم من چه تلاش می‌کند؟ وقتی که چهرهات مانند یاسمن است.
آشوب عقل و جانی، آرایش جهانیچون ماه آسمانی، ای آسمان زمینت
هوش مصنوعی: آشفتگی عقل و روح، به زیبایی جهان مانند ماه در آسمان است. ای آسمان، زمینت را می ستایم.
گر چه ز خوب چهری، چون اختر سپهریبا دیگران به مهری، با اوحدیست کینت
هوش مصنوعی: اگرچه زیبایی تو مانند ستارهای در آسمان است و با دیگران هم مهربانی، ولی عشق و محبت تو تنها با کسی دیگر است.