غزل شمارهٔ ۱۷۷
هوش مصنوعی: این شعر به بیان ویژگی‌های عشق و عاشقی می‌پردازد. شاعر توضیح می‌دهد که هر کس در جستجوی عشق است و همواره در پی آن است. او اشاره می‌کند که عشق در مکان‌ها و وقت‌های مختلف به سراغ آدمی می‌آید و کسانی که عشق می‌ورزند در حقیقت به دنبال یک رابطه عمیق‌تر هستند. همچنین بیان می‌کند که افرادی که در جستجوی عشق و احساسات هستند، ممکن است در برابر دیگران آسیب‌پذیر شوند. در نهایت، شاعر توصیه می‌کند که به جز در عشق، به هیچ چیز دیگر نباید دل بست، زیرا بقیه روابط نمی‌توانند به اندازه عشق واقعی ارزشمند باشند.
هر دم از خانه رخ بدر دارددر پی عاشقی نظر دارد
هوش مصنوعی: هر لحظه چهرهای از خانه بیرون می‌آید و در جستجوی عشق، نگاهش به دور و بر است.
هر زمان مست بر سر کوییبا کسی دست در کمر دارد
هوش مصنوعی: هر وقت که سرشار از شادی و سرمستی هستم، در خیابانی با کسی همراه میشوم که دستش به کمر من است.
یار آن کس شود، که مینوشددست آن کس کشد، که زر دارد
هوش مصنوعی: دوست کسی خواهد بود که با هم معاشرت کند و با او خوش بگذرد، اما کسی که پول و ثروت دارد، میتواند دیگران را به خود جلب کند و از آنها استفاده کند.
دوست گیرد نهان و فاش کندمخلصان را درین خطر دارد
هوش مصنوعی: دوست ممکن است رازهای خود را پنهان کند، اما افرادی که صادق و وفادار هستند، در این خطر قرار دارند که به خاطر صداقت خود، در معرض آسیب قرار بگیرند.
هر که قلاش‌تر ز مردم شهرپیش او راه بیشتر دارد
هوش مصنوعی: هر کسی که در مقایسه با مردم عادی به نوعی بیتوجهی یا بیخیالی داشته باشد، در نظر دیگران اهمیت بیشتری دارد و فرصتی بیشتری برای تاثیرگذاری و جلب توجه پیدا می‌کند.
در خرابات ما شود عاشقهر که سودای درد سر دارد
هوش مصنوعی: در مکانهای خراب و پر از فساد، هر کسی که به دنبال اضطراب و درد است، به عشق مبتلا میشود.
یار ترسای ما، مترس از کسعاشقی خود همین هنر دارد
هوش مصنوعی: دوست مسیحی ما، نباید از کسی بترسد؛ چون عاشق بودن خود همین مهارت را به همراه دارد.
مزن، ای اوحدی، به جز در دوستکان دگر خانها دو در دارد
هوش مصنوعی: ای اوحدی، به جز در راه عشق و دوستی، به هیچ راه دیگری نروند. زیرا درهای دیگری که باز میشوند، غیر از در خانه دوست، ارزش ندارند.