غزل شمارهٔ ۱۹۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق و دشواری‌های ناشی از آن سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که کسی نتوانسته احساسات و رازهای دلش را بیان کند و هر کس که به عشق او توجه کرده، به عمق آن نرسیده است. شاعر از ناکامی در یافتن خوشبختی و ارتباط واقعی با معشوق سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که افراد نمی‌توانند به درستی درک کنند که عشق چه تاثیری بر زندگی و احساسات او گذاشته است. همچنین، شاعر به تنهایی و ناگفته‌های دلش اشاره می‌کند و ابراز می‌کند که چگونه عشق او باعث درد و رنج است.
جز لبم شرح میان او نکردجز دلم وصف دهان او نکرد
هوش مصنوعی: تنها لب من از عشق او سخن گفت و دل من هیچ توصیفی از دهان او نداشت.
روی اقبالی ندید آن سر، که زودجای خود بر آستان او نکرد
هوش مصنوعی: او هیچ وقت نتوانست نشانهای از خوششانسی در زندگیاش ببیند، چرا که خیلی زود در برابر عظمت او تسلیم نشد و جایگاه خود را در پیش او پیدا نکرد.
راز دل زان فاش می‌گردد، که دوستچارهٔ درد نهان او نکرد
هوش مصنوعی: راز دل انسان زمانی نمایان میشود که دوستش نتواند برای دردهای پنهان او درمانی بیابد.
هر که قتل ما بدید آگاه شد:کان به جز تیر و کمان او نکرد
هوش مصنوعی: هر کسی که شاهد کشتن ما باشد، متوجه میشود که جز تیر و کمان او کاری نکرده است.
آنکه سر در پای عشق او نباختدست وصل اندر میان او نکرد
هوش مصنوعی: کسی که در عشق او سر تسلیم فرود نیاورده، هرگز به وصل او نخواهد رسید.
خاطر آشفتهٔ ما کی کند؟عشرتی کندر زمان او نکرد
هوش مصنوعی: کیست که بتواند دل آشفته و پریشانی ما را آرام کند؟ او که در زمان خود هیچ خوشی و آرامشی برای ما نداشت.
بر که نالد اوحدی زین پس، که دوستگوش بر آه و فغان او نکرد
هوش مصنوعی: از این به بعد، چه کسی میتواند از درد و رنج اوحدی بگوید، وقتی که دوستی به ناله و فریاد او توجهی نکرده است؟