غزل شمارهٔ ۲۳۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به احساسات عمیق خود در مورد عشق و جدایی اشاره می‌کند. او روزی را توصیف می‌کند که بر لب معشوقش سلامی باشد و در آن روز، شادی و خوشبختی پایدار شود. شاعر می‌گوید که اگر جانش را هم برای معشوق بخواهد، حاضری است تا آن را فدای او کند. او همچنین به دشواری‌های فراق اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر معشوق زحمت کشیده باشد، خود او نیز بارها دچار رنج بوده است. حتی اگر در هر دو هفته یکبار چهره معشوق را ببیند، آن دیدار کافی نیست و دلش به شدت می‌سوزد. در نهایت شاعر به امید دیدن دوباره معشوق و ناخودآگاه بودن حال خود اشاره می‌کند و از اینکه دلها به خاطر عشق می‌سوزد، تعجب نمی‌کند.
روزی که از لب تو بر ما سلام باشدشادی قرار گیرد، عشرت مدام باشد
هوش مصنوعی: روزی که لبهای تو به ما سلام بگویند، شادی و خوشحالی دائمی در زندگیمان برقرار خواهد شد.
گر جان من بخواهی، کردم حلال بر توچیزی که دوست خواهد، بر ما حرام باشد
هوش مصنوعی: اگر جانم را بخواهی، آن را به راحتی برایت میدهم. اما چیزی که تو دوست داری، برای ما ممنوع است.
گفتی که: در فراقم زحمت کشیده‌ای تومردم هزار نوبت، زحمت کدام باشد؟
هوش مصنوعی: تو گفتی که برای دوری از من زحمت زیادی کشیده‌ای. اما واقعاً معلوم نیست که این زحمت تو چه فایدهای داشته است!
در هر دو هفته بینم روی ترا، ولیکنآن دم که بینم او را، ماهی تمام باشد
هوش مصنوعی: هر دو هفته یک بار چهرهات را میبینم، اما وقتی که واقعاً او را میبینم، حس میکنم که به کمال و زیبایی ماه رسیدهای.
احوال قید چون من سرگشته‌ای چه داند؟جز بیدلی که او را پایی به دام باشد
هوش مصنوعی: هیچکس از حال و روز کسی که مثل من سرگشته و گیج است، خبر ندارد، جز کسی که خودش دلش پر از ناامیدی است و پایش در دام گرفتار شده.
گویی که: من ببینم روزی به دیدهٔ خودکان رفته باز گردد و آن تند رام باشد؟
هوش مصنوعی: به نظر میرسد که من روزی را ببینم که آنچه رفته است دوباره به چشم خودم بازگردد و آنچه سریع و ناپایدار بود، آنگاه آرامش یابد.
نشگفت اگر بسوزد دلها به گفتهٔ خودچون اوحدی کسی کو شیرین کلام باشد
هوش مصنوعی: اگر کسی مانند اوحدی با کلام شیرین خود صحبت کند، عجیب نیست که دلها بسوزد.