غزل شمارهٔ ۲۴۷
هوش مصنوعی: این شعر به بیان حسرت و درد در عشق می‌پردازد. شاعر از بی‌توجهی محبوبش به ناله‌ها و گریه‌هایش سخن می‌گوید و احساس می‌کند که او حتی شبها نیز به یادش نمی‌افتد. شاعر با توصیف عشق ناکامش و دلشکستگی‌اش، به احساس بی‌رحمی محبوب اشاره می‌کند که بدون توجه به رنج او، به زندگی‌اش ادامه می‌دهد. او همچنین از عذرخواهی‌اش در برابر محبوب سخن می‌گوید و می‌گوید که نمی‌خواهد دل او را برنجاند. در نهایت، شاعر به تابو و قضاوت‌های دیگران درباره‌اش اشاره می‌کند و می‌گوید که هرکسی نظرش را بیان کرده، می‌داند که محبوب او را نمی‌پسندد.
او همانا نابهٔ شبهای من نشنیده باشدورنه هم بر گریهای زار من بخشیده باشد
هوش مصنوعی: او قطعا از شبهای سخت من خبر ندارد، وگرنه به خاطر گریههای اندوهگین من رحم میکرد.
نی، چه باک از نالهٔ من لاله‌رویی را؟ که صد پیهمچو گل برگریهٔ شبگیر من خندیده باشد
هوش مصنوعی: نی، نالهام چه اهمیتی دارد وقتی که محبوبی مانند لاله در کنارم هست؟ شاید صدها نفر مانند گل به غم من بخندند و آن را بیاهمیت بدانند.
ماه گردون از برای گرد خاک آستانشای بسا شبها که گرد کوی او گردیده باشد
هوش مصنوعی: ماه در آسمان به دور گرد و خاک در اطراف درگاه او میچرخد؛ چه شبها که من در اطراف کوی او قدم زدهام.
گفتمش: بر روی خاک‌آلود من نه پای، گفتا:چون نهم بر خاک پایی را که جایش دیده باشد؟
هوش مصنوعی: گفتم: بر بدن خاکی و آلوده من پا نگذار. او پاسخ داد: چگونه میتوانم پا بر جای کسی بگذارم که قدمهایش را دیدهام؟
بارها پیچیده باشد بر سرم سودا و رفتهپیش آن بدمهر و از من روی بر پیچیده باشد
هوش مصنوعی: بارها این فکر و خیال مرا به خود مشغول کرده است و من به سمت آن شخص بیوفا رفتهام و او از من دوری کرده است.
او مرا خاطر برنجاند، من او را عذر خواهمهمچنان گویم: مبادا خاطرش رنجیده باشد
هوش مصنوعی: اگر او از دست من دلخور شده باشد، من از او عذرخواهی میکنم و همیشه میگویم که نگران نباشد و مبادا خوشحالیش تحت تأثیر قرار بگیرد.
اوحدی را ناپسندی گفت و هر کس کان حکایتکرده باشد گوش، می‌دانم که نپسندیده باشد
هوش مصنوعی: اوحدی را بد دانستهاند و هر کسی که این داستان را نقل کرده، می‌دانم که او نیز این نظر را نداشته است.