غزل شمارهٔ ۲۷۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از درد و رنج دوری معشوق سخن می‌گوید و احساسات عمیق خود را نسبت به او بیان می‌کند. او به تلخی فراق اشاره دارد و می‌گوید که زندگی‌اش بدون معشوق بی‌معناست. شاعر تلاش می‌کند دلتنگی و ناراحتی خود را از جدایی توصیف کند و می‌گوید که هیچ‌کس نمی‌تواند از چشمان معشوقش دل او را بستاند. انتظار او از روزگار این نیست که این‌گونه زود تلخی فراق را بچشد و در نهایت، درد دلش را نمی‌تواند به خوبی بیان کند. او آرزو دارد که در کنار معشوقش به آرامش برسد و روزهای تلخ را پشت سر بگذارد.
عمری که نه با تست کسش عمر نخواندآنرا که تو در دام کشی کس نرهاند
هوش مصنوعی: زندگیای که با تو نباشد، ارزش زندگی کردن ندارد. تو در دام کسی افتادهای که هیچ‌کس نمی‌تواند تو را نجات دهد.
گر بر تن مجنون تو صد سلسله باشدچون رخ بنمایی همه در هم گسلاند
هوش مصنوعی: اگر بر بدن مجنون صد زنجیر هم باشد، اما وقتی که تو چهره خود را نشان دهی، همه آن زنجیرها پاره میشوند.
زین دل مطلب صبر، که از روی تو دوریمشکل بتوان کردن و او خود نتواند
هوش مصنوعی: از این دل، نکتهای درباره صبر می‌گوید، چرا که دوری از تو به قدری دشوار است که نمیتوان به آسانی آن را تحمل کرد و دل خود را نیز نمی‌تواند آرام کند.
از طالع خود بر سرگنجی بنشینمروزی اگرم با تو به کنجی بنشاند
هوش مصنوعی: من امیدوارم که یک روز به خوشبختی و ثروتی برسم و با تو در گوشهای آرامش یابم.
دادم دل خود را بدو چشم تو ولیکنکس نیست که از چشم تو دادم بستاند
هوش مصنوعی: دل خود را به چشمان تو سپردم، اما هیچ‌کس نیست که بتواند از چشمان تو آنچه را که به تو دادهام، پس بگیرد.
از گردش ایام توقع نه چنین بودکم زهر فراق تو چنین زود چشاند
هوش مصنوعی: از تغییر و تحول روزگار انتظار نداشتم که اینقدر زود گزند جدایی تو را به من بچشاند.
دل بود که از واقعهٔ‌من خبری داشتو آن به که خود این واقعه دل نیز نداند
هوش مصنوعی: دل من از ماجرای خودم باخبر بود، اما بهتر است که حتی دل خودم هم از این ماجرا چیزی نداند.
از غم نتوانم که نویسم سخن خودور نیز نویسم سخن خود، که رساند؟
هوش مصنوعی: از شدت غم نمیتوانم چیزی بنویسم، و اگر هم چیزی بنویسم، چه کسی آن را میخواند؟
پندار که: صد نامه و قاصد بفرستمدر شهر شما قصهٔ درویش که خواند؟
هوش مصنوعی: تصور کن که بخواهم صد نامه و پیامآور بفرستم تا داستان درویش را در شهر شما بگویم.
دل در لب شیرین تو بست اوحدی، ای جانمگذار که ایام به تلخی گذراند
هوش مصنوعی: دل من به لبهای شیرین تو وابسته است، ای عزیز، نگذار که روزها به تلخی و سختی بگذرد.