غزل شمارهٔ ۲۹۳
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و محبت به معشوق است. شاعر به زیبایی و نورانیت معشوق اشاره می‌کند و بیان می‌کند که تمام موجودات در زیر سایه‌اش قرار دارند. غم و درد عاشقانه، به او قوت و نیرو بخشیده است و او و دیگران به دنبال راهی برای نزدیک شدن به معشوق هستند. شاعر از ناامیدی در رسیدن به معشوق سخن می‌گوید و اینکه هیچ راهی برای درمان دلbroken وجود ندارد، جز اینکه به خود آسیب بزنند. در نهایت، او تاکید می‌کند که اگر معشوق، دل عاشق را بخواهد، او حاضر است جان خود را فدای عشقش کند.
تو آفتابی و خلقت چو سایه بر اثرندکز آستان تو چون سایه در نمی‌گذرند
هوش مصنوعی: تو مانند خورشید هستی و تمام موجودات دیگر در سایهی وجود تو قرار دارند؛ آنها از کنار مقام تو حتی به اندازهی یک سایه هم عبور نمیکنند.
چو تیر غمزه زنی بر برابرند آماجچو تیغ فتنه کشی در مقابلش سپرند
هوش مصنوعی: زمانی که با نگاه زیبا و جذاب خود به کسی مینگری، مانند تیری هستی که به سمت او پرتاب میشود؛ و وقتی در برابر مشکل یا فتنهای قرار میگیری، دیگران در کنار تو مانند سپری آماده دفاع هستند.
غم تو قوت دل خویش ساختند چنانکه گردمی نبود خون خویشتن بخورند
هوش مصنوعی: غم تو باعث شده که دلشان را قویتر کنند، به گونهای که مانند گرگ به خون خودشان حمله میکنند.
هزار قافله سر گشته شد ز هر جانببدان امید که راهی به جانب تو برند
هوش مصنوعی: هزاران کاروان از هر سو به امید اینکه راهی به سمت تو پیدا کنند گم شدهاند.
به بوی آنکه ببینند سایهٔ تو ز دورچو سایه کوی به کوی و چو باد در بدرند
هوش مصنوعی: بوی تو باعث میشود که دیگران از دور سایهات را ببینند، مانند سایهای که در کوچهها حرکت می‌کند و یا همچون بادی که در فضا میوزد.
چو دامن تو نیاید به دست درمان چیستبه غیر از آنکه گریبان خویشتن بدرند
هوش مصنوعی: وقتی که نمیتوانم به تو دسترسی پیدا کنم، چه راهی جز این است که به خودم آسیب بزنم و درد خود را نشان دهم؟
اگر تو قصد دل اوحدی کنی دل چیست؟سزد که جان بفروشند و چون تویی بخرند
هوش مصنوعی: اگر بخواهی دل کسی را به دست آوری، دل چه اهمیتی دارد؟ درست است که جان را میفروشند و او را به خاطر تو میخرند.