غزل شمارهٔ ۳۹۴
هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و جذابیت شخصیتی خاص است. شاعر به زیبایی‌های ظاهری و باطنی او اشاره می‌کند و حیرت و شگفتی خود را از دیدن او بیان می‌کند. او به ویژگی‌های خاص این شخص مثل کاکل و رنگ پوستش می‌پردازد و می‌گوید که هنگام عبور از کنار او، چقدر دل‌انگیز و جذاب است. همچنین، شاعر از احساساتی مانند عشق و جنون ناشی از دیدن این فرد حرف می‌زند و به تأثیر عمیق او بر دل و روح خود اشاره می‌کند. در انتها، به غارت و فتنه‌ای که این زیبایی در دلش ایجاد کرده، اشاره می‌کند.
کاکل کافرانه بین، زیور گوش او نگرو آن مغلی مغول‌ها بر سر و دوش او نگر
هوش مصنوعی: به موهای کافرانه او نگاه کن، زیورهای زیبایش را ببین و آن تاج مغولی را که بر سر و دوش اوست، تماشا کن.
رنگ قمر کجا بری؟ روی چو ماه او ببینتنگ شکر چه می‌کنی؟ لعل خموش او نگر
هوش مصنوعی: رنگی که قمر دارد کجا میتواند برود؟ به چهرهاش چون ماه نگاه کن و ببین که چطور شکر را به تنگ آورده است. لعل خاموش او را تماشا کن.
شیوه‌کنان چو بگذرد بر سر اسب گوی‌زنتندی مرکبش ببین، گرمی و جوش او نگر
هوش مصنوعی: وقتی شخصی با مهارت و طمانینه بر روی اسب میگذرد، به خوبی میتوانی احساس شور و هیجان او را ببینی و کیفیت و سرعت اسبش را احساس کنی.
در عجبی ز حیرتم، در رخ چون نگار او؟حیرت من چه می‌کنی؟ بردن هوش او نگر
هوش مصنوعی: در شگفتم از حالت حیرتانگیزم، از چهرهاش که مانند یک تصویر زیباست. حیرت من چه فایدهای دارد؟ به زیبایی او نگاه کن که همه چیز را تحت تأثیر قرار میدهد.
گر به رخش نگه کنم، بهر نگاه کردنیزهر مریز بر دلم، چشمهٔ نوش او نگر
هوش مصنوعی: اگر به چهرهاش نگاه کنم، برای یک بار هم که شده زهر مرگ بر دلم نریزد، بلکه چشمهٔ زندگی او را تماشا کنم.
مست شبانه بامداد، آمد و کرد قتل مافتنهٔ روز ما ببین، مستی دوش او نگر
هوش مصنوعی: شخصی در صبح زود که هنوز آثار شب را در خود دارد، به سراغ ما میآید و ما را درگیر مشکلات روزگار می‌کند. این درحالیست که خود او به حال مستی دیشب توجهی ندارد. حقیقت این است که او در حالی که شب را در مستی گذرانده، حالا باعث دردسر و مشکل ما شده است.
ای که به وقت تاختن غارت او ندیده‌ایحجرهٔ اوحدی ببین، خانه فروش او نگر
هوش مصنوعی: کسی که در زمان لشکرکشیها به غارت و ویرانی فکر نمیکنی، به حجره و محل کار اوحدی نگاهی بینداز، به خانه و فروشگاه او هم توجه کن.