غزل شمارهٔ ۴۷۹
هوش مصنوعی: این شعر به احساسات و تناقضات انسانی اشاره دارد. شاعر از وضعیت خود و رابطه‌اش با دیگران صحبت می‌کند، به ویژه درباره دوگانگی درونی و تجربیات مختلف خود. او بیان می‌کند که در شرایط متفاوت، او هم می‌تواند در مقام حاکم و صاحب قدرت باشد و هم در مقام ضعف و شکست. همچنین، شاعر به اهمیت سخنان و آثارش اشاره دارد و می‌گوید که هر کس درک خود را از دنیا دارد. در نهایت، به یاری و دوست داشتن نیز اشاره کرده و می‌گوید که در پی یار و همراهی است. شعر به نوعی به جستجوی هویت و جایگاه در زندگی می‌پردازد.
گر یار بلند آمد، من پستم و من پستمور کار ببند آمد، من جستم و من جستم
هوش مصنوعی: اگر محبوب بلندیها را ببیند، من در جایگاه پست و حقیر هستم و اگر کاری به راه بیفتد و مشغول شوم، من در پی آن میروم و خودم را درگیر میکنم.
من حاکم این شهرم، هم نوشم و هم زهرمگر خصم بود پنجه، من شستم و من شستم
هوش مصنوعی: من در این شهر قدرت دارم، هم لذتها را میچشم و هم مصیبتها را. اگر دشمنی باشد، من با او روبرو میشوم و خودم را از او دور نمیکنم.
ای هر سخنت کامی، در ده ز لبت جامیکان توبه که دیدی تو، بشکستم و بشکستم
هوش مصنوعی: ای صحبتهای تو شیرین و دلنواز است، و هر کلامی که از دهانت میریزد مانند جامی پر از خوشی و لذت است. اما من توبهای را که کرده بودم شکستم و دیگر نمیتوانم به آن برگردم.
هر چند به حالم من، از دست که نالم من؟زیرا که دل خود را، من خستم و من خستم
هوش مصنوعی: هرچند که شرایط من نامساعد است و از چه کسی باید شکایت کنم؟ چون خودم باعث خستگی قلبم شدهام و حال خودم را خراب کردهام.
ای مطرب درویشان، کم کن سخن خویشانگو نیست شوند ایشان، من هستم و من هستم
هوش مصنوعی: ای موسیقیدان درویش، سخن دوستان را کم کن. زیرا این افراد به خوبی متوجه نمیشوند و من تنها به خودم و وجودم فکر میکنم.
هر کس به گمان خود، گوید سخنان خودمن یافتم آن خود، وارستم و وارستم
هوش مصنوعی: هر کسی بر اساس برداشت خود، چیزهایی را بیان می‌کند. من نیز توانستم خود را پیدا کنم و از محدودیتهایم آزاد شوم.
ای اوحدی، ار باری، دادی خبر یاریدر یار که می‌گفتم، پیوستم و پیوستم
هوش مصنوعی: ای اوحدی، اگر فرصتی پیدا کردی، خبری از یاریام به یار برسان که من به او میگویم که همواره به او نزدیک شدهام و به او وابستهام.