غزل شمارهٔ ۶۰۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از صبا می‌خواهد که پیامش را به شخص محبوب برساند. او تأکید می‌کند که باید پیامش را با دقت و به طور کامل منتقل کند و به هیچ کس دیگری غیر از خود محبوب نگوید. شاعر از صبا می‌خواهد که در مورد حال غریب خود و احساساتش صحبت کند و به محبوب برساند که او در جستجوی فرصتی بهتر برای ابراز احساساتش است. در پایان، شاعر به زیبایی محبوب اشاره می‌کند و از صبا می‌خواهد سلام‌های زیادی را به او برساند.
ای صبا، حال من بدو برساننه چنان سرسری، نکو برسان
هوش مصنوعی: ای باد صبا، حال و روز من را به او برسان، نه به صورت بیاعتنا و سرسری، بلکه به شیوهای خوب و مناسب منتقل کن.
سخن من نه بیش گوی و نه کمآنچه من گویمت، بگو، برسان
هوش مصنوعی: من به تو چیزی میگویم که نه زیاد است و نه کم، فقط آنچه را که میگویم، بشنو و به دیگران منتقل کن.
به زبان کسش مده پیغامخود سخن گوی و روبرو برسان
هوش مصنوعی: از یک زبان غیرمستقیم استفاده نکن و پیام خود را با صراحت و بهصورت مستقیم به طرف مقابل منتقل کن.
نامه با خودنگاه دار و چو اوبا تو گوید که، نامه کو؟ برسان
هوش مصنوعی: نامه را با خود نگهدار و اگر او از تو بپرسد که نامه کجاست، به او اطلاع بده.
گر مجالت نباشد اول روزفرصتی نیک‌تر بجو، برسان
هوش مصنوعی: اگر امروز فرصتی برایت پیش نیامده، سعی کن که به دنبال زمان بهتری باشی و آن را پیدا کنی.
قصهٔ این غریب سرگشتهپیش آن ماه تندخو برسان
هوش مصنوعی: داستان این بیخانمان و سرگردان را به آن ماه خشمگین بگو.
حلقه‌ای باز کن ز طرهٔ اوحلقه بگذاشتیم، بو برسان
هوش مصنوعی: از موهای او حلقه‌ای بگشایید، ما حلقه‌ای گذاشتیم تا بوی او را به دیگران برساند.
سخن چشم همچو جوی مرابنگار بهانه جو برسان
هوش مصنوعی: به سخن من گوش کن و به نگاه من توجه کن؛ چون مثل جوی آب که همیشه به دنبال مسیر خودش میگردد، من هم به دنبال دلیلی هستم که مرا به آنچه میخواهم برساند.
اوحدی گر چه در غمش یکتاستتو سلام هزار تو برسان
هوش مصنوعی: اوحدی، با وجود اینکه غم او خاص و یکتاست، تو میتوانی هزار بار سلام و احترام خود را به او برسانی.