غزل شمارهٔ ۶۷۱
هوش مصنوعی: این شعر وصف زیبایی و جذابیت معشوق است. شاعر به زیبایی چهره و قد معشوق اشاره می‌کند و از گل و سمن به عنوان نمادهای زیبایی یاد می‌کند. او به تأثیرات زیبایی معشوق بر احساسات خود نیز اشاره دارد و بیان می‌کند که دل و جانش تحت تأثیر خنده و لبخند او دچار تغییر می‌شود. همچنین، شاعر به ارزش و خواست‌های دیگران نسبت به معشوقش اشاره کرده و بیان می‌کند که برخی حاضرند برای یک تار موی او بهشتی را بفروشند. در نهایت، او از درد عشق و زیبایی معشوقش سخن می‌گوید که به قلبش زنجیر بلایی تحمیل کرده است.
ای رشک گل تازه رخ چون سمن توعرعر خجل از قد چو سرو چمن تو
هوش مصنوعی: ای گل زیبا که مانند سمن تازه و درخشان هستی، قد تو باعث خجالت و شرم عرعر (درختی کوچک) و همچنین قد سروهای باغ می‌شود.
پای نفس اندر جگر نافه شکستهبوی شکن طرهٔ‌عنبر شکن تو
هوش مصنوعی: بوی خوش موهای معطر تو مانند عطر مشک به قلبم نفوذ کرده و واقعا زندگیام را تحت تأثیر قرار داده است.
آنها که به مویی بفروشند بهشتیمویی به جهانی بخرند از بدن تو
هوش مصنوعی: کسانی که برای به دست آوردن چیزی کم ارزش، چیزهای باارزش را از دست میدهند، در واقع تنها بخشی از وجود خود را فدای چیزهایی میکنند که ارزش چندانی ندارند.
دل تنگ شود غنچه و لب خشک و جگر خوناز رشک شکر خندهٔ تنگ دهن تو
هوش مصنوعی: دل غمگین می‌شود مانند غنچهای که پژمرده شده، و لبها خشک و جگر پر از خون می‌شود از حسادت به خندهٔ شیرین تو که دهنی کوچک دارد.
بر عقد گهر طعنه زند گاه تبسمآن رستهٔ دندان جو در عدن تو
هوش مصنوعی: گاهی لبخند آن دندانهای جو، به زیبایی گوهرهای درخشان تو ایراد میگیرد.
بر پیرهن ار نقش کنی صورت نرگسبینا کندش بوی خوش پیرهن تو
هوش مصنوعی: اگر بر روی پیراهن نقشهای زیبایی بکشی، عطر خوش آن پیراهن میتواند چشمان بینای نرگس را مجذوب کند.
شد کاسته چون موی تن اوحدی، ارچهکاهیدن مویی نپسندد ز تن تو
هوش مصنوعی: اوحدی، حتی اگر موی بدنش کم شود، نازکی و کاهش را نمیپسندد؛ در حالی که تو چنین تغییری را در خود نمیپذیری.
در حلق دل سوختهٔ شیفته خاطرزنجیر بلا گشته دو مشکین رسن تو
هوش مصنوعی: در دل دردمند و عاشق من، زنجیر مشکلات، چون دو مشک سیاه، به وجود آمده و مرا در خود محبوس کرده است.