غزل شمارهٔ ۷۱۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به اندیشه‌هایی درباره مرگ و حیات اشاره می‌کند. او از مردگان می‌پرسد که کجایند هنگامی که مسیح زنده است. شاعر به قدرتی اشاره می‌کند که می‌تواند جان‌ها را زنده کند و از رنج‌ها شفاده دهد. او به اهمیت درک و شناخت اشاره می‌کند و می‌گوید که عقل و بصیرت باید پیرامون پیوند انسان‌ها و خالق مورد نظر قرار گیرند. تأکید بر فقر انسانی و جستجوی گنج‌های معنوی در زندگی بیان می‌شود و به نیاز به توجه به درون و نگریستن به واقعیت‌های عمیق‌تر زندگی اشاره دارد.
ای مردگان، کجایید؟ اینک مسیح زندههر دم لبش حیاتی در مرده‌ای دمنده
هوش مصنوعی: ای کسانی که مردهاید، شما کجایید؟ اینک مسیح زنده، هر لحظه با دم خود حیات را به مردگان میبخشد.
زنار او کمندی در حلق جان کشیدهناقوس او خروشی در آسمان فگنده
هوش مصنوعی: زناری که بر کمر اوست، چون کمندی به دور جان من حلقه زده و صدای ناقوس او مانند ندا و فریادی در آسمان طنینافکنده است.
ای خاکیان رنجور، آمد طبیب دلهاکز جانتان بشوید ترکیب آب گنده
هوش مصنوعی: ای انسانهای رنجور و در زحمت، طبیب دلها آمده است تا از جان شما آلودگیها و ناراحتیها را بزداید و به شما آرامش ببخشد.
رنج درون تن را تدبیر اوست کافیدرد نهان دل را درمان او بسنده
هوش مصنوعی: دردهایی که درون ما وجود دارد، تنها با تدبیر و خرد الهی قابل مدیریت است و درمان عمیقترین غمها و شکستهای قلبی نیز فقط به دست او امکانپذیر است.
کو عقل؟ تا بداند پیوند ابن و آباکو دیده؟ تا ببیند جمع اله و بنده
هوش مصنوعی: کجاست عقل که بتواند ارتباط میان فرزندان و نیاکان را درک کند؟ و کجاست چشم که بتواند ارتباط میان خدا و بنده را ببیند؟
چون اوحدی نگر تا: بر فقر خود نگرییتا نگریی نیاید بر ما مجال خنده
هوش مصنوعی: نکتهای که باید توجه کنی این است که تا زمانی که به فقر و نقصهای خودت نگاه نکنی، فرصت خندیدن و خوشی به ما نمیرسد.
کان گنج را نیابی جز در سرای ویرانو آن شاه را نبینی جز در قبای ژنده
هوش مصنوعی: برای پیدا کردن گنج، باید به مکانهای ویران سر بزنیم و برای دیدن شاه، تنها او را در لباسهای کهنه و آسیبدیده خواهیم یافت.