غزل شمارهٔ ۷۱۸
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت معشوق می‌پردازد. شاعر از ویژگی‌های ظاهری معشوق، مانند چهره، ابروان، و بدن وی می‌گوید و احساسات عمیق خود را نسبت به او ابراز می‌کند. او به تضادها و دردهای عاشقی اشاره می‌کند و از محنت‌هایی که به خاطر عشق متحمل شده سخن می‌گوید. همچنین، شاعر از زیبایی‌های طبیعی و لطافت معشوق سخن می‌گوید و در نهایت، به دعا و درخواست رحمت از معشوق رو می‌آورد. این شعر غم و شوق عشق را به زیبایی ترسیم می‌کند.
ای داده روی خوب تو از حسن داد دیدهایزد ز آفرین فراوانت آفریده
هوش مصنوعی: تو به خوبی و زیبایی چهرهات، از نعمتهای الهی برخورداری و خداوند به خاطر زیباییات، چیزهای زیادی را برایت خلق کرده است.
چون ذره در هوای تو خورشید آسمانیبسیار در فراز و نشیب جهان دویده
هوش مصنوعی: مانند ذرهای در هوای تو، خورشید آسمانها بارها در نوسان و فراز و نشیب دنیا حرکت کرده است.
گل در میان باغ به دست نسیم صد پیاز یاد چهرهٔ تو به خود جامه بر دریده
هوش مصنوعی: گل در وسط باغ بر اثر وزش نسیم به شدت زیبایی و حالت تو را به یاد می‌آورد و با این احساس، خود را به گونهای احساس می‌کند که گویی لباسش را از خاطر تو پاره کرده است.
بی‌رنگ و سرمه خم ابروی عنبرینتصد باره چهرهٔ نقاش چین بریده
هوش مصنوعی: چشمهای تو آنقدر زیبا و جذاب هستند که بی‌رنگ و سرمه میتوانند نقاشیهای معروف چین را تحتالشعاع قرار دهند.
بالای چو بید و رخ چو یاسمینتخار خلاف در جگر سرو و گل خلیده
هوش مصنوعی: تو به قد و قامت خود همچون بید هستی و چهرهات به زیبایی یاسمن میماند، اما در دل من مانند خارهایی از عشق و درد وجود دارد که به سرو و گل لطیف آسیب میزنند.
بر عارضت نشان عرق در بهار گوییاز شبنمت قطره به گلبرگ چکیده
هوش مصنوعی: بر روی پیشانی تو در بهار، نشانههایی از عرق دیده میشود، گویی قطرهای از شبنم بر روی گلبرگها چکیده است.
ترکان چشم شوخ ترا ساحران غمزهدر طاق ابروان تو سرمست خوابنیده
هوش مصنوعی: چشمهای بازیگوش تو مثل جادوگران است و ابروانت به گونهای است که آدم را گیج و سرمست می‌کند.
از گلبن رخ تو دل حیران گشتهٔ منصد نوک خار خورده، یک برگ گل نچیده
هوش مصنوعی: چهره زیبای تو باعث حیرت و شگفتی دل من شده است. من از عشق و آرزو به تو، بارها آسیب دیدهام ولی نتوانستم حتی یک برگ گل از وجودت بچینم.
پیش نگار بسته سرانگشت بر خضابتمرد نگارگر انگشت‌ها گزیده
هوش مصنوعی: در این بیت، به تصویری اشاره شده است که هنرمندی با دقت و مهارت، با انگشتان خود بر روی رنگ و نقاشی کار می‌کند. هنرمند، توانایی خود را در خلق زیباییها نشان میدهد و با هر حرکت انگشتش به هنر و زیبایی اثر میافزاید.
دندان عاشقان به زنخدان سادهٔ توای کاج! میرسید، که سیبست بس رسیده
هوش مصنوعی: عاشقان به زیبایی و سادگی تو جذب میشوند و عشق و علاقهشان مانند میوهای رسیده است که آماده چیدن و لذت بردن است.
دانی که: چند محنت و رنج و بلا کشیدم؟زان چشم شوخ ساحر ترکانه کشیده
هوش مصنوعی: میدانی چه قدر درد و رنج و سختی تحمل کردهام؟ به خاطر آن چشمان فریبنده و بازیگوش دختران ترک.
حال دلی که گفتن آن ناگزیر باشدمن گفته بارها و تو یک بار ناشنیده
هوش مصنوعی: حالت دلی که بیان آن ضروری باشد، من بارها آن را گفتهام و تو فقط یک بار آن را نشنیدهای.
بر بندگان خویش نگاهی بکن به رحمتای اوحدیت بنده و آن بنده زر خریده
هوش مصنوعی: به بندگان خود نگاه کن با رحمت، ای یگانه، بندهای که در برابر تو تسلیم است و آن بندهای که به مال دنیا فریفته شده است.