غزل شمارهٔ ۷۴۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به دلبری می‌نگرد که پس از جدایی، به یاد او بوده و حالا که از او دور شده، به بررسی رفتارهای او می‌پردازد. شاعر از او می‌پرسد که با چه کسی خوش می‌گذرانده و آیا به او سلامتی فرستاده یا دشنام داده است. او همچنین به این موضوع اشاره می‌کند که چگونه دوستی‌های جدید را پذیرفته ولی دوستان قدیمی را فراموش کرده است و از این رفتار او ناراحت است. در نهایت، شاعر اشاره می‌کند که اگرچه او ممکن است در سفرش به کسی علاقه پیدا کرده باشد، اما هیچ نامه‌ای به او ننوشته و به این ترتیب، رفتار او را مورد قضاوت قرار می‌دهد.
دلبرا، روز جدایی یاد ما می‌کرده‌اییا چو از ما دور گشتی دل جدا می‌کرده‌ای
هوش مصنوعی: عزیزم، آیا در روز جدایی به یاد ما بودهای یا وقتی که از ما دور شدی، دلت را از ما جدا کردهای؟
اندرین مدت که روی اندر کشیدی زین دیاربا که می‌بودی؟ بگو: عشرت کجا می‌کرده‌ای؟
هوش مصنوعی: در این مدت که از این سرزمین دور شدهای، با چه کسی خوش میگذراندهای؟ بگو که در کجا در شادی و لذت بودهای؟
چون سلامت می‌فرستادم به دست باد صبحراست گو: دشنام دادی؟ یا دعا می‌کرده‌ای؟
هوش مصنوعی: وقتی که سلامتی را با باد صبح میفرستم، راستش را بگو: آیا به من ناسزا گفتی یا برایم دعا کردی؟
همچنین بیگانه بودی، یا چنان کت عادتستهر زمان بیگانه‌ای را آشنا می‌کرده‌ای؟
هوش مصنوعی: آیا تو همیشه به این شکل بودی که حتی بیگانهها را هم به راحتی به دوستان نزدیک تبدیل میکنی؟
گر گرفتی دوستان نو روا باشد، ولیترک یاران قدیم آخر چرا می‌کرده‌ای؟
هوش مصنوعی: اگر دوستان جدیدی پیدا کردی، ایرادی ندارد، اما چرا باید دوستان قدیمیات را ترک کنی؟
از بهای بوسه گنج آورده باشی زین سفرهم‌برین صورت که می‌بینم بها می‌کرده‌ای
هوش مصنوعی: از آنجایی که از بوسهات ارزش فراوانی برآوردهام، به همین خاطر در این سفر هم به این زیبایی که می‌بینم بها دادهای.
هر چه میکردی صوابست، اینکه پیش اوحدینامه‌ای ننوشته‌ای هرگز، خطا می‌کرده‌ای
هوش مصنوعی: هر کاری که انجام میدادی درست بوده است، اما اینکه تا به حال نامه‌ای به اوحدی ننوشته‌ای، اشتباه بزرگی بوده است.