غزل شمارهٔ ۷۵۴
هوش مصنوعی: این شعر به وصف زیبایی و جذابیت معشوق و احساسات عمیق عاشقانه پرداخته است. شاعر به زیبایی چهره ماه و مشتری اشاره می‌کند و ابراز می‌کند که گیسوی معشوقش بویی مشابه عنبر دارد. او از غم و داغ عشق می‌گوید و اینکه چطور دلش به خاطر هجران معشوق می‌میرد. شاعر به اهمیت عشق و دشواری‌های آن اشاره می‌کند و از خداوند می‌خواهد که آرامش را به دل‌های داغدیده عطا کند. همچنین، بیان می‌کند که چشمان معشوقش هر گونه فتنه‌ای را به وجود می‌آورد و هر اشکی که می‌ریزد به منزله جواهراتی ارزشمند است. در نهایت، شاعر به کیفیت رابطه و درد جدایی اشاره می‌کند و از اینکه هیچ روزی از غم عشق معشوق رهایی نیافته، سخن به میان می‌آورد.
ای ماه و مشتری ز جمالت قرینه‌ایوز گیسوی تو هر شکنی عنبرینه‌ای
هوش مصنوعی: ای ماه و سیاره زهره، زیبایی تو نشانهای از جمال توست و از تابش گیسوانت، عطر خوشی مانند عنبر به مشام میرسد.
گر می‌زنی به تیغ، نداریم سر دریغسر چون توان کشید ز مهری به کینه‌ای؟
هوش مصنوعی: اگر ضربهای به ما می‌زنی، ما را در درد و رنج نمیبینیم، چون وقتی که عشق بر کینه غلبه کند، دیگر چه جای اندوه است؟
مرغ دلم به داغ غمت تن فرو دهدگر باشدش ز دانهٔ خال تو چینه‌ای
هوش مصنوعی: پرندهی دل من به خاطر غم تو تسلیم میشود، حتی اگر در دلش از دانهای که نمایانگر عشق توست، غمگینی وجود داشته باشد.
هر لحظه آن دو ساعد سیمین نهان کننددر جان من به دست محبت دفینه‌ای؟
هوش مصنوعی: در هر لحظه آن دو بازوی نقرهای را پنهان میکنند و من در درونم حس محبت عمیق و گرانبهایی را تجربه میکنم؟
دل در خمار هجر تو می‌میرد، ای نگاربفرست ازان شراب تعطف قنینه‌ای
هوش مصنوعی: دل در حسرتی عمیق از دوری تو به شدت رنج میبرد، ای معشوق، لطفا از آن شراب دلانگیز برایم بفرست تا کمی آرامش پیدا کنم.
ساکن نمی‌شود غم عشقت ز جان مایارب، فرو فرست به دلها سکینه‌ای
هوش مصنوعی: غم عشق تو هرگز از دل ما آرام نمیگیرد، ای خدا، آرامشی به دلهایمان بفرست.
قاصد نبرد نامه، که از آب چشم خلقپیش تو آمدن نتوان بی‌سفینه‌ای
هوش مصنوعی: فرستادهای که پیغام نبرد را به تو می‌آورد، نمیتواند بدون نشانهای از رنج و اشک مردم به تو نزدیک شود.
پیغام ما چگونه رسد نزد آن حرم؟چندان رسولش آمده از هر مدینه‌ای
هوش مصنوعی: پیام ما چگونه به آن حرم میرسد، در حالی که از هر شهری تعداد زیادی پیامآور آمدهاند؟
چشمت ز فتنه بین که: به پیش من آورددر معرضی که زلف تو باشد پسینه‌ای
هوش مصنوعی: به هوشیاری و دقت نگاه کن، چرا که چشمانت من را در وضعیتی قرار داده که موهای تو به عنوان پسزمینهای برای این صحنه به نظر میرسد.
اشکم چو سیم دیدی و زر خواستی ز منپنداشتی که باشد از آنم خزینه‌ای؟
هوش مصنوعی: وقتی اشکهایم را به شکل سیم دیدی و از من طلا خواستی، آیا فکر کردی که من یک گنجینه هستم؟
گر در بهای بوسه لبت زر طلب کندمشکل کشد کمان تو چون من کمینه‌ای
هوش مصنوعی: اگر کسی در برابر بوسه لبت درخواست زر و طلا کند، کمان تو که من در آن جایگاه کمارزشی هستم، سختی خواهد کشید.
روزی نشد که غمزهٔ مست تو سنگدلبر راه اوحدی نشکست آبگینه‌ای
هوش مصنوعی: هرگز پیش نیامد که زیبایی و ناز تو، دل سنگین اوحدی را نرم کند و به مانند شیشه، شکسته شود.
صافی کجا شود دل او زین عتابها؟تا با تو سینه‌ای نرساند به سینه‌ای
هوش مصنوعی: دل او از این همه سرزنش و reproach پاک و زلال نخواهد شد؛ تا زمانی که نتواند رابطهای نزدیک و صمیمی با تو برقرار کند.