غزل شمارهٔ ۷۹۳
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از غم و درد جدایی صحبت می‌کند. او احساس می‌کند که از دل خارج شده و محبوبش با دیگری است. شاعر می‌پرسد چه نیازی به زیبایی دارد وقتی کسی به زیبایی او وجود دارد. او خود را مسکینی می‌داند که برای عشق محبوبش آماده فدا کردن جان است، در حالی که محبوب می‌تواند هزاران admirer داشته باشد. شاعر به نحوه زیبایی محبوب و نازک دلی او اشاره می‌کند و می‌گوید که دیگران به او توصیه کرده‌اند با درد عاشقانه‌اش کنار بیاید، چون محبوبش زیبایی خاصی دارد. در نهایت، شاعر به فرهاد، عاشقی معروف می‌پردازد که جانش را به خاطر عشق می‌سپارد و این‌گونه عشق را توصیف می‌کند.
برون کردی مرا از دل چو دل با دیگری داریکجا یادآوری از من؟ که از من بهتری داری
هوش مصنوعی: تو وقتی دل ت را به کس دیگری دادهای، مرا از دلت بیرون کردی. حالا که به یاد من نمیافتی، چه جایی برای یادآوری من داری وقتی کسی بهتر از من در کنارت هست؟
چه محتاجی به آرایش؟ که پیش نقش روی توکس از حیرت نمی‌داند که بر تن زیوری داری
هوش مصنوعی: به چه زیبایی و آرایشی نیاز داری، وقتی که زیبایی چهرهات آنقدر حیرتانگیز است که هیچکسی متوجه زیورآلاتی که برتن داری، نمیشود؟
من مسکین سری دارم، فدای مهرتست، ار چهتو صد چون من به هر جایی و هر جایی سری داری
هوش مصنوعی: من انسان بیچارهای هستم که برای عشق تو آمادهام، هرچند تو هزاران مانند من را در هر جا و هر مکان داری.
نشاید پر نظر کردن به رویت، کان سعادت رامبارک ناظری باید، که نیکو منظری داری
هوش مصنوعی: نمیتوان فقط به زیبایی تو دل خوش کرد، زیرا سعادت نیازمند ناظری خوشسیرت و باصفا است، و تو خود دارای جمال و نیکویی هستی.
نثار تست سیم اشک من، لیکن کجا باشد؟بر توسیم را قدری، که خود سیمین بری داری
هوش مصنوعی: این اشک من به خاطر تو نثار میشود، اما کجا بگذارم؟ بر موی تو، کمی از آن وجود دارد، چرا که خودت زیبا و درخشان هستی.
شکایت کردم از جور تو یاران را و گفتندم:برو بارش به جان می‌کش، که نازک دلبری داری
هوش مصنوعی: به دوستانم از زحمتها و سختیهای تو گله کردم و آنها به من گفتند: برو و این بار را بر دوش بکش، چون تو دلستایی نازکمزاجی داری.
چو فرهاد، اوحدی، دانم که روزی بر سر کویتببازد جان شیرین را، که شیرین شکری داری
هوش مصنوعی: همانند فرهاد، اوحدی میدانم روزی خواهد رسید که جان شیرینم برای عشق تو قربانی شود، زیرا تو همچون شیرینی هستی که ارزش این جان را دارد.