غزل شمارهٔ ۷۹۴
هوش مصنوعی: این شعر به نظر می‌رسد حاوی احساسات عمیق و تاملات فلسفی درباره‌ی عشق، نام و هویت باشد. شاعر از یک مهمان یاد می‌کند که در دنیای غم و درد حضور دارد و چگونه این مهمان می‌تواند زندگی او را تحت تأثیر قرار دهد. او به دوری، تنهایی و تلاش برای درک خود اشاره دارد و نشان می‌دهد که در جستجوی عشق و پذیرش است. در نهایت، شاعر احساس عدم توانایی و ناامیدی خود را نسبت به شرایط زندگی و اجتماعی‌اش بیان می‌کند و از عدم فهم دیگران از وضعیت خود گلایه می‌کند. شاعر همچنین از نام بدنام و ناخشنودی که بر او تحمیل شده، سخن می‌گوید و نشان می‌دهد که زندگی‌اش با چالش‌ها و ناکامی‌ها همراه است.
هر به عمری نزد خود روزی به مهمانم بریپرده پیش رخ ببندی، پس در ایوانم بری
هوش مصنوعی: هر روزی که به مهمانم میآید، پرده را به روی خود میبندم و سپس به ایوان میروم.
خود نخواهی هیچ وقتم ور بخوانی ساعتیخون چشم من بریزی، تا که بر خوانم بری
هوش مصنوعی: هرگز نمیتوانی به خواستهات برسی، حتی اگر برای مدتی از من دور شوی و من را فراموش کنی، باز هم در نهایت به من نیاز خواهی داشت و برمیگردی.
دست بیرون آوری از پرده، چون گویی سخنتا بیندازی ز پای آنگه به دستانم بری
هوش مصنوعی: اگر دستی را از پس پرده بیرون آوری و گویی که سخن میگویی، آنگاه که صحبت را به پایان میرسانی، مرا به دستانت بسپار.
نام من بدنام گویی، تا میان مرد و زنراز من پیدا کنی، وانگاه پنهانم بری
هوش مصنوعی: میگویی نام من بدنام است تا بتوانی راز من را بین مردان و زنان کشف کنی، و سپس مرا پنهان کنی.
گر ندانم راه بام، از آفتاب روی خوددر فرستی پرتو و چون ذره در بانم بری
هوش مصنوعی: اگر ندانم چگونه به بام بالا بروم، از تابش آفتاب روی تو، نور خود را میگیرم و چون ذرهای در نور تو تاب میزنم.
ره نمایی هر زمان با کیش و قربانم بدهچون من اندر ده شوم بی‌کیش و قربانم بری
هوش مصنوعی: هر زمان که نیاز به راهنمایی داشته باشم، با ایمانی راسخ و قربانیام به درگاهت میسپارم. اما وقتی به درونم بروم، بیتوجهی و سرسپردگیام را کنار میگذارم.
ناخلف شد نام من، بس کز دکان بگریختماین زمان سودی ندارد گر به دکانم بری
هوش مصنوعی: نام من حالا بد شده و این به خاطر این است که از دکانم فرار کردم. حالا اگر به دکانم برگردی، دیگر فایدهای ندارد.
چون امانت‌ها که دادی گم شد اندر دست منمفلسی بر دست گیرم، تا به زندانم بری
هوش مصنوعی: وقتی امانتهایی که به من سپردی، گم شد، من در موقعیت بیپولی قرار گرفتم. حالا از تو خواهش می‌کنم که کمکم کنی تا به زندان نروم.
گر به قاضی می‌برند آنرا که مستی می‌کندمن خرابی می‌کنم، تا پیش سلطانم بری
هوش مصنوعی: اگر کسی را به خاطر مستی و کردارهای ناپسندش به دادگاه ببرند، من هم به همین شکل، نابسامانیهایی به وجود میآورم تا به حضور سلطان برسم و او را ملاقات کنم.
چون به همراهی قبولم کردی، ار سر می‌روددستت از دامان ندارم، تا به پایانم بری
هوش مصنوعی: زمانی که با محبت و عشق من را پذیرفتی، حتی اگر دستت از من کوتاه شود، تا زمانی که به انتها برسم، هرگز نمیگذارم از تو جدا شوم.
اوحدی را گر دهی دم، یا بری دل، حاکمیمن چنین نادان نیم، کینم دهی، آنم بری
هوش مصنوعی: اگر به اوحدی قدرت و مقام بدهی، یا او را از دل خود بیرون کنی، من که حاکمی نادان نیستم، نباید به او چیزی بدهم یا از دل خود بیرونش کنم.