غزل شمارهٔ ۸۱۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از احساسات عمیقش در مورد عشق و درد فاصله صحبت می‌کند. او به کشمکش‌های درونی‌اش اشاره دارد و می‌گوید که زندگی‌اش تحت تأثیر عشق قرار دارد، حتی اگر بارها با سختی روبه‌رو شود. شاعر به زیبایی محبوبش و تأثیری که بر او دارد اشاره می‌کند و گله می‌کند که عشق او همچنان باعث رنج و تنهایی‌اش است. در پایان، به این نتیجه می‌رسد که حتی در میان دشمنی‌ها و مشکلات، عشقش او را تسلی می‌دهد و دیگرانی را که بر او خشم دارند، نادیده می‌گیرد.
گفتم که: بگذرانم روزی به نام و ننگی؟خود با کمند عشقم وزنی نبود و سنگی
هوش مصنوعی: گفتم که آیا میتوانم روزهای خود را با شهرت و رسوایی بگذرانم؟ اما خود عشقم چنان مرا کشیده که نه وزنی دارم و نه سنگی برای بار کردن.
رفت از دهان تنگش بار و خرم به غارتدردا! که بر نیامد خروار من به تنگی
هوش مصنوعی: بار و خوشیها از دهان تنگ او خارج شد و او به شدت حسرت میخورد. ای وای! که نتوانستم با این تنگی، خوشیهای فراوانی را به دست آورم.
رخ می‌نمود از اول و اکنون همی نمایداز بهر کشتن ما هر ساعتی بینگی
هوش مصنوعی: او از ابتدا خود را نشان میداد و اکنون نیز هر لحظه برای نابودی ما جلوهگری می‌کند.
احوال خود بگویم با زلفش آشکارااکنون که جز سیاهی ما را نماند رنگی
هوش مصنوعی: احساسات و وضعیت خود را با زلف او به وضوح بیان میکنم، در حالی که اکنون دیگر هیچ رنگی جز سیاهی برای ما باقی نمانده است.
تا کی نهان بماند در زیر پنبه آتش؟هم بر زنیم ناگه این شیشه را به سنگی
هوش مصنوعی: چقدر میخواهیم آتش را که در زیر پنبه پنهان شده، مخفی نگه داریم؟ بهتر است ناگهان این شیشه را با سنگی بشکنیم و آن را آشکار کنیم.
تا دامن قیامت بیرون نرفتی از کفما را به دامن او گر می‌رسید چنگی
هوش مصنوعی: تا زمانی که قیامت آغاز نشده، ما نمیتوانیم دست از این دنیا برداریم. اگر دست ما به دامن او می‌رسید، قطعاً چنگ میزدیم و به او پناه میبردیم.
صبرو قرار ازان دل، زنهار! تا نجوییکش در برابر آید زین گونه شوخ شنگی
هوش مصنوعی: دل شکیبا و آرامی از دست نده! ممکن است زمانی فرابرسد که در مقابل زیبایی و شوخیهای این دلربا قرار بگیری.
رویی بدان لطافت، چون پرده باز گیردبیننده را نماند سامان هوش و هنگی
هوش مصنوعی: وقتی که آن چهرهی زیبا و لطیف نمایان شود، هوش و حواص بیننده دچار آشفتگی میشود و نمیتواند کنترل خود را حفظ کند.
بس تیرغم که در دل ما را رسید، لیکندر سالها نیامد بر سینه زین خدنگی
هوش مصنوعی: این دل پر از غم شده و تیرهای اندوه به ما اصابت کرده، اما در سالها هیچ تیر این غم را به سینهام نمیزند.
گردن به غم نهادم کز درد دوری اوشادی نمی‌نماید نزدیک من درنگی
هوش مصنوعی: من به خاطر درد دوری او، گردن به غم سپردم و شادی را در کنار خود نمیبینم.
از بهر اوست با من یک شهر دشمن، ار نهبا اوحدی کسی را خشمی نبود و جنگی
هوش مصنوعی: به خاطر او، من با یک شهر دشمن هستم؛ و اگر نبود اوحدی، هیچکس را نه خشم وجود داشت و نه جنگی انجام میشد.