غزل شمارهٔ ۸۱۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره می‌کند، کسی که در دلش جای دارد. او از اشتیاق و دوری خود از معشوق می‌گوید و اینکه هر روز در جستجو و آرزوی دیدن چهره‌ی اوست، اما به دلیل شرایط و فراق، این خواسته به سختی تحقق می‌یابد. شاعر خود را نسبت به دیگران حقیر می‌داند و در عین حال مشکلات و رنج‌های عشق را به جان می‌خرد. او بر عشق و ارادت خود به معشوق تأکید کرده و هر نوع دنیای مادی را نادیده می‌گیرد. در نهایت، او از غم فراق معشوق گله‌مند است و می‌خواهد که از دردش کاسته شود.
ای بر شفق نهاده از شام زلف خالیبر گرد ماه بسته از رنگ شب هلالی
هوش مصنوعی: تو که با زلف خود، پردهای از شفق را در شام زدهای و بر گرد ماه، هلالی خلق کردهای که همچون رنگ شب زیباست.
چون ماه عید جویم هر شب تو را، ولیکنماهی چنان نبیند جوینده، جز به سالی
هوش مصنوعی: هر شب به دنبال تو هستم مانند جویندهای که در عید به سراغ ماه میرود، اما همچون ماهی که در دل دریا است، جوینده نمیتواند تو را ببیند، مگر در سالی یک بار.
ما کمتریم از آن سگ کو بر در تو باشدزان بر در تو ما را کمتر بود مجالی
هوش مصنوعی: ما از آن سگی که در درگاه توست کمتر هستیم، از این رو در درگاه تو، برای ما فرصتی کمتر وجود دارد.
میخواستم که: جایت بر چشم خود بسازماز دل نمیروی خود بیرون به هیچ حالی
هوش مصنوعی: میخواستم تو را به قدری عزیز و محترم قرار دهم که همیشه در قلب و ذهنم وجود داشته باشی، اما نمیتوانم از احساسات واقعیام به سادگی عبور کنم و هرگز از دل بیرون نروی.
روزی نبود روزی کان روی را ببینمای روز من شب تو، آخر کم از خیالی
هوش مصنوعی: روزهایی نبود که بتوانم روی تو را ببینم. ای روز من، شب تو، آیا این تنها یک خیال نیست؟
از آفتاب رویت من همچو سایه دورمو آنگاه با رخ تو هر ذره را وصالی
هوش مصنوعی: من به خاطر تابش زیبای تو، مانند سایهای از دور به تو نزدیکم و در عین حال با چهرهات هر ذرهای را به هم پیوند میزنم.
مشتاق آن دهان را صبری تمام بایدکان کام بر نیاید بی‌رنج احتمالی
هوش مصنوعی: برای رسیدن به خواستهای که آرزویش را داریم، باید صبر و تحمل زیادی داشته باشیم، زیرا دستیابی به آن بدون تحمل برخی زحمتها و دشواریها ممکن نیست.
با خاک آستانت تا خوپذیر گشتمدیگر نظر نکردم بر منصبی و مالی
هوش مصنوعی: وقتی که به خاک پای تو افتادم و تو را قبول کردم، دیگر به مقام و ثروت توجهی نکردم.
از اوحدی بگردان بیداد شحنهٔ غمتا از غمت ننالد پیش ملک تعالی
هوش مصنوعی: از اوحدی دور شو و از ظلم و شقاوت غم بپرهیز تا دیگران به خاطر غمت در پیش خداوند شکایت نکنند.