غزل شمارهٔ ۸۲۷
هوش مصنوعی: این شعر درباره احساسات عاشقانه و غم ناشی از جدایی است. شاعر از دلتنگی و انتظار برای دیدن معشوق سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که حتی اگر به او آسیب برساند، باز هم از عشقش دست نمی‌کشد. او به مقایسه جایگاه خود با سگ در کوی محبوب می‌پردازد و نشان می‌دهد که عشقش او را به حدی ناتوان کرده که حتی نمی‌تواند از دوری محبوبش بگذرد. همچنین، شاعر احساس می‌کند که برای دعا کردن یا سلام فرستادن به محبوبش فرصت و محرم مناسب ندارد. در نهایت، او از درد و رنجی که از جدایی و دشمنی رقیب احساس می‌کند، سخن می‌گوید و به روزگار خود، که پر از رنج و ناامیدی است، اشاره می‌کند.
گر برافرازی به چرخم ور بیندازی ز بامیماجرای پادشاهان کس نگوید با غلامی
هوش مصنوعی: اگر تو به سمت آسمان بلند شوی یا از بام ما به داستانهای پادشاهان نگاه کنی، هیچکس داستانی از یک غلام نقل نخواهد کرد.
رای آن دارم که روی از زخم شمشیرت نپیچمکم نه روی اعتراضست و نه روی انتقامی
هوش مصنوعی: نظر من این است که از زخم شمشیر تو فرار نکنم، زیرا نه قصد اعتراضی دارم و نه به دنبال انتقام هستم.
تا تو روزی رخ نمایی، یا شبی از در درآییمن بدین امید و سودا می‌برم صبحی به شامی
هوش مصنوعی: تا زمانی که تو روزی خودت را نشان دهی یا شبی از در خانه وارد شوی، من با امید و آرزو، صبح را به شام میگذرانم.
بر سر کوی تو سگ را قدر بیش از من، که آنجامن نمییارم گذشت از دور و او دارد مقامی
هوش مصنوعی: در خیابان تو، سگ ارزش بیشتری از من دارد، زیرا من نمیتوانم از دور به آنجا بروم، ولی آن سگ در آنجا مقام و منزلتی دارد.
گر ز نام من شنیدن ننگ داری سهل باشدهمچو ما شوریدگان را خود نباشد ننگ و نامی
هوش مصنوعی: اگر از شنیدن نام من شرمندهای، این مشکلی نیست؛ چون برای ما که دیوانهوار عاشق هستیم، نه ننگی وجود دارد و نه نامی.
آنقدر فرصت نمییابم که برخوانم دعاییآن چنان محرم نمییابم که بفرستم سلامی
هوش مصنوعی: هرگز فرصت کافی ندارم تا دعایی بخوانم و هیچکس را آنقدر نزدیک نمیبینم که بتوانم سلامی بفرستم.
آخرالامرم ز دستان تو یا دست رقیبانبر سر کویی ببینی کشته، یا در پای بامی
هوش مصنوعی: در نهایت، از دستان تو یا از دستان رقیبان، بر سر کویی یا در پای بامی، خبری از کشتهای خواهی دید.
گر سفر کردند یارانم سعادت یار ایشانآن که رفت آسود، مسکین من که افتادم به دامی
هوش مصنوعی: اگر دوستانم سفر کنند، خوشبختی نصیب آنها خواهد شد. اما من که افتادهام به دام، بیچاره و ناتوان هستم.
دوش مینالیدم از جور رقیبت باز گفتم:اوحدی، گر پخته‌ای چندین چه میجوشی ز خامی؟
هوش مصنوعی: دیروز از سختیهای دوست رقیبم ناله و شکایت میکردم، اما دوباره به خود گفتم: ای اوحدی، اگر واقعاً پخته و بالغ هستی، پس چرا هنوز از نادانی و خامی رنج میبری و ناراحت هستی؟