غزل شمارهٔ ۸۲۹
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به زیبایی و عشق اشاره می‌کند و آرزو دارد که اگر هزار زیبایی مانند معشوقش داشت، دل مردم را به خوبی می‌فهمید. او بیان می‌کند که اگر معشوقش مثل او زیبا بود، دل شکسته دیگران را درک می‌کرد. در عالم دیگر، اگر معشوق به او میلی نشان می‌داد، از دوستی در جنت ناراحتی نداشت. او همچنین از درد جدایی و فراقت می‌گوید و اینکه اگر معشوقش به او نزدیک می‌شد، از مسائل دنیوی نگران نمی‌شد. شاعر به انتظار وعده‌اش در زندگی اشاره می‌کند و نهایتا به زیبایی معشوقش و آرزوی دست دادن با او می‌پردازد.
اگر هزار یکی زان جمال داشتمیرعایت دل مردم به فال داشتمی
هوش مصنوعی: اگر هزار بار هم زیبایی آن چهره را میداشتم، باز هم ناز و نوازش دل مردم را به حساب میآوردم.
مرا اگر چو تو در حسن حالتی بودیچرا شکسته‌دلان را به حال داشتمی؟
هوش مصنوعی: اگر زیبایی مثل تو را داشتم، پس چرا دلهای شکسته در درد و رنج بودند؟
در آن جهان سوی من گر تو میل میکردیبه دوستی که ز جنت ملال داشتمی
هوش مصنوعی: اگر در آن دنیا به دوستی که از بهشت خستهام، تمایل داشتی و به سوی من میآمدی، همه چیز فرق می‌کرد.
مرا ز دست فراقت به جان رسیدی کاراگر نه نقش تو اندر خیال داشتمی
هوش مصنوعی: فراق و دوری تو به حدی جانم را آشفته کرده که اگر تصویر تو در خیال من نبود، وضعم اینگونه نمیبود.
اگر به بال قبولت پریدمی ز جهانچه غم ز و زر و چه باک ازو بال داشتمی؟
هوش مصنوعی: اگر به سوی تو پرواز کردم و از این دنیا جدا شدم، نگران جان و مال و ثروت نیستم، زیرا بال و پر دارم.
به سال وعدهٔ کامم که می‌دهی نیکوستاگر به عمر خود امید سال داشتمی
هوش مصنوعی: در سالی که وعدهٔ خوشبختی را به من می‌دهی، خوب است؛ اما اگر به عمر خودم امید داشتم که سالهای بیشتری را زندگی کنم، بهتر بود.
گرم حضور جمال تو دست می‌دادیچو اوحدی چه سر قیل و قال داشتمی؟
هوش مصنوعی: اگر تو مانند اوحدی دست مرا میگرفتی و در کنار خود مینشاندی، چه نیازی به صحبتهای بیهوده و گفتگوهای بیفایده داشتم؟