غزل شمارهٔ ۸۳۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به معشوق خطاب می‌کند و از احساسات عمیق و غمگین خود سخن می‌گوید. او به معشوق می‌گوید که اگر از آه او بترسد، از دل او به راحتی عبور کرده است. شاعر از معشوق می‌خواهد که دلش را نشکسته و به آنجا که عشق را تقدیر می‌کند، توجه کند. او به رازهای پنهان و دعوت شبانه از غم معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر روزی به آنها وصل شوند، این یک فرصت سلطنتی است. شاعر همچنین به اهمیت زندگی و مرگ در رابطه با معشوق اشاره می‌کند و از غم و اندوهی که بر دوش خود احساس می‌کند، سخن می‌گوید. در انتها، او با بی‌توجهی به اوضاع روحی‌اش، به نوعی خود را گم کرده و احساس تنهایی می‌کند.
تو ز آه من ار هراسانیچون دلم می‌بری به آسانی؟
هوش مصنوعی: اگر تو از آه و نالهی من به ترس بیفتی، پس چرا اینقدر راحت قلب مرا میشکنی؟
بر دل ما مکن جنایت پرکه به ترکت کنیم اگر جانی
هوش مصنوعی: بر دل ما ظلم و ستم نکن، زیرا اگر تو ما را آزار دهی، به راحتی میتوانیم تو را ترک کنیم.
روز آن نیست ورنه هست مرابا لبت رازهای پنهانی
هوش مصنوعی: این روز مناسب گفتگو نیست، زیرا من با لبهای تو اسرار پنهانی دارم.
دل ما را ز نعمت غم توهر شبی دعوتست و مهمانی
هوش مصنوعی: هر شب دل ما به خاطر غم تو دعوت شده و مهمان این احساس است.
نوبت وصل ار به من برسدراستی نوبتیست سلطانی
هوش مصنوعی: اگر روزی بخت به من رو کند و فرصتی برای وصال پیش آید، آن وقت واقعا مانند یک جشن بزرگ و باشکوه خواهد بود.
گر چه عیدیست مرگ ما بر توچون بمیریم، قدر ما دانی
هوش مصنوعی: هرچند مرگ ما برای تو نوعی عید و جشن به شمار میآید، اما وقتی که از دنیا برویم، متوجه ارزش و مقام ما خواهی شد.
بار من در گل غم افتادیاین زمان خر ز دور می‌رانی
هوش مصنوعی: این زمان در گِل اندوه گرفتار شدم و تو از دور مرا به حرکت واداشتی.
در دلت چون توان که بگذارم؟گر به پیشان جهی به پیشانی
هوش مصنوعی: چگونه میتوانم در دلم جایگاهت را محفوظ کنم؟ اگر بر دلم بخواهی مسلط شوی، چطور میتوانم از تو فرار کنم؟
گفته‌ای: اوحدی کدام سگست؟سگ گم گشته، کش نمی‌خوانی
هوش مصنوعی: تو پرسیدی که اوحدی کدام سگ است؟ اما نمیدانی که سگ گمشده را هیچکس صدا نمیزند.