قصیدهٔ شمارهٔ ۷ - وله سترالله عیوبه
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان ارزش و جایگاه کلام و سخن خود می‌پردازد و آن را به عنوان دلیلی بر عظمت خویش معرفی می‌کند. او می‌گوید که سخن او محور چرخش زندگی و دنیای اطرافش است و معانی عمیق شعرش همیشگی و جاودانه‌اند. شاعر اعتقاد دارد که تمامی آثار دیگران در نهایت تحت تأثیر سخنان او قرار دارد و زیبایی و عمق کلامش را به عنوان گنجینه‌ای از معانی و مفاهیم غنی معرفی می‌کند.
او در این شعر به خود باوری و استقلال خود اشاره می‌کند و بر این نکته تأکید دارد که هیچ کس نمی‌تواند او را تحت سلطه خود درآورد. همچنین به تبعید و محدودیت‌های اجتماعی اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که در هر کجا که باشد، هنوز می‌تواند بر جایگاه خود تأکید کند. در نهایت، او بدگویی‌ها و حسد دیگران را نادیده می‌گیرد و بر این باور است که الهام‌بخش او، یک قدرت بالاتر است.
چرخ گردان روشن از رای منستدور گردون کار فرمای منست
هوش مصنوعی: سرنوشت و چرخ فلک تحت تأثیر اندیشه و اراده من قرار دارد. این دنیا و رویدادهای آن به دست من مدیریت میشود.
گردن و گوش عروس نطق رازین و زیب از نطق زیبای منست
هوش مصنوعی: گردن و گوش عروس زیبا و آراسته، به خاطر سخنان دلنشین و زیبای من است.
غرهٔ روی معانی تا ابداز سواد شعر غرای منست
هوش مصنوعی: زیبایی و عمق معانی که در کلمات من نهفته است، همیشه باعث فخر و افتخار من خواهد بود.
در جهان کار سخن پرداختنکسوتی بر قد و بالای منست
هوش مصنوعی: در دنیا تنها گفتوگو کردن به اندازهی قد و قامت من اهمیت دارد.
هیچ اگر ملک معانی گوهریستزادهٔ طبع سخن زای منست
هوش مصنوعی: اگرچه معانی و مفاهیم ارزشمندی وجود دارد، اما منبع خلاقیت و زیبایی آنها از استعداد و نوع بیان من ناشی میشود.
تا قیامت هر چه گوید دیگریقطرهای موج دریای منست
هوش مصنوعی: از آغاز تا همیشه، هر چه دیگری بگوید، تنها بخشی از احساسات و تجربیات من است.
با چنان رویی که دارد جرم ماهخوشه چین خرمن رای منست
هوش مصنوعی: با چنین چهرهای که او دارد، زیباییاش همچون جرم ماه، باعث جذب نظر من شده است.
جنس و نقد گنج مکنونات غیبسر به سر تاراج و یغمای منست
هوش مصنوعی: جنس و پول و گنجینههای پنهان، همگی به نوعی متعلق به من هستند و من از آنها بهرهبرداری میکنم.
گر فرو مانم نگردم زیر دستور سرافرازم کرا پای منست؟
هوش مصنوعی: اگر در زندگی به سختی بیفتم و در زیر دست دیگران قرار بگیرم، یا اگر سر بلند کنم و بزرگ شوم، چه کسی پای مرا میزند؟
با تکاپوی چنین امروز چرخدر اساس کار فردای منست
هوش مصنوعی: امروز با تلاش و فعالیتی که دارم، بنیان و اساس آیندهام را شکل میدهم.
کی زمین را پیش من آبی بود؟کاسمان هم باد پیمای منست
هوش مصنوعی: که زمانی زمین تحت نظر من رنگی داشت؟ آسمان نیز همچون باد، در تسلط من است.
پادشاهان را نیارم در نظرچون به درویشان تولای منست
هوش مصنوعی: من نمیتوانم پادشاهان را مانند درویشان در نظر بگيرم، چون محبت من به درویشان بیشتر است.
گرچه در عالم ندارد هیچ جایهر کجا رو آورم جای منست
هوش مصنوعی: هر کجا که بروم، در این دنیا هیچ مکانی وجود ندارد که مناسب من باشد، اما در هر جایی که بروم، همان جا به نوعی متعلق به من خواهد بود.
قول من بر دشمنان تلخست، از آنکمرگ ایشان در سخن‌های منست
هوش مصنوعی: سخنان من برای دشمنانم بسیار تلخ و ناخوشایند است، زیرا در حرفهایم اشاره به مرگ آنها وجود دارد.
از حسد داران ندارم هیچ باککایزد دارنده دارای منست
هوش مصنوعی: من از حسودان هیچ نگرانی ندارم، زیرا خداوند مالک واقعی چیزی است که من دارم.
اوحدی نیز ار سوادی می‌کندصورت نقش سویدای منست
هوش مصنوعی: اگر اوحدی هم چیزی مینویسد، در واقع تصویر و بیان رنگینی از من است.
همچو من گر لاف یکتایی زندزیبدش، زیرا که همتای منست
هوش مصنوعی: اگر کسی مانند من از یکتایی خود سخن بگوید، به او میچسبد، چون او همسان من است.