قصیدهٔ شمارهٔ ۳۵ - وله بردالله مضجعه
هوش مصنوعی: این شعر به تفکر و اندیشه شاعر در مورد زندگی، گناه، و جستجوی نیکی می‌پردازد. شاعر از بی‌عملی و ناتوانی خود در انجام کارهای خوب ناله می‌کند و به شرم از گناهانی که مرتکب شده، اشاره می‌کند. او به تقدیر و سنجش زندگی می‌پردازد و به زودگذر بودن دنیا و بی‌معنایی آن اشاره دارد. در ادامه، شاعر به جستجوی نجات و رهایی از دنیا دعوت می‌کند و تأکید می‌کند که دنیا و دین در وجود انسان منعکس است. او همچنین به ضرورت طاعت و دوری از گناه اشاره می‌کند و از خداوند طلب کمک و لطف می‌کند تا از غرور و خودپرستی رها شود. در نهایت، شاعر به مفهوم واقعی سعادت و اهمیت داشتن ارتباط با خداوند می‌پردازد.
کردم اندیشه تاکنون باریبرنیامد ز دست من کاری
هوش مصنوعی: تا به حال فکر کردهام، اما هیچ کار مهمی از دست من برنیامده است.
گر ز قرب و قبول آن حضرترتبتی یافت خوب کرداری
هوش مصنوعی: اگر از نزدیکی و پذیرش آن حضرت جایگاهی به دست آوردی، رفتار نیکو را به خوبی انجام بده.
من چنانم ز شرم بار گناهکه نظر بر نمی‌کنم باری
هوش مصنوعی: من به قدری از شرم و گناه سنگین شدهام که نمیتوانم به کسی نگاه کنم.
دیده بسیار لطف و ناکردهشکر او، اندکی ز بسیاری
هوش مصنوعی: چشم من پر از نعمتهایی است که از جانب او به من رسیده، اما من به شکرگزاری از او فقط کمی توجه کردهام، در حالی که این توجه باید بیشتر باشد.
کیستند این مجاهزان زمین؟کرکسی چند، گرد مرداری
هوش مصنوعی: کیستند این مردان مبارز در زمین؟ گروهی از زاغهها که دور جنازهای گشتهاند.
هرکس از بهر پای‌بند وجودگرد خود درکشیده دیواری
هوش مصنوعی: هر کسی برای محافظت از خود و جلوگیری از آسیب از دور و برش دیواری ساخته است.
چیست این عمر و این عمارت دهر؟پنج روزی و چار دیواری
هوش مصنوعی: این زندگی و بناهای دنیایی چه ارزشی دارند؟ تنها چند روزی بیشتر نیستند و فقط در محدودهای مشخص قرار دارند.
هیچ مغزی نداشتست آن سرکه بود پای‌بند دستاری
هوش مصنوعی: هیچ دردی در سر نیست، اگر کسی به خود مغزی نداشته باشد و تنها به تزیینات ظاهری بپردازد.
عافیت خواهی؟ از جهان بگریزتوشه‌ای سهل و گوشهٔ غاری
هوش مصنوعی: اگر به دنبال آرامش و سعادت هستی، بهتر است از جمع و جور زندگی کنونی فاصله بگیری و به مکانی دنج و آرام پناه ببری.
زین میان، گر نجات می‌خواهیبپران خویش را چو طیاری
هوش مصنوعی: اگر در این میان به دنبال نجات هستی، باید مانند پرندهای خود را رها کنی و آزادانه پرواز کنی.
مکن آزار هیچ نفس طلبکه نیرزد جهان به آزاری
هوش مصنوعی: به هیچ کس آسیب نرسان، زیرا که در برابر آزار دیگران، ارزش این دنیا چندان نیست.
سبب و سر این بباید دیدهر کرا در قدم رود خاری
هوش مصنوعی: هر کسی که در مسیر زندگی قدم میگذارد، باید علت و ریشه مشکلات و دشواریهایی که با آن مواجه میشود را بررسی کند.
جام گیتی نمای خاطر تستکه ندارد ز جهل زنگاری
هوش مصنوعی: جام زندگی نمایانگر ذهن و فکر توست که از ناآگاهی هیچ اثر و نشانی ندارد.
این جهان زان جهان نموداریستدر تو از هر دوشان نموداری
هوش مصنوعی: این جهان، تصویری از آن جهان است که در درون تو وجود دارد و تو نشاندهنده هر دوی این دنیاها هستی.
در وجودت نهفته گنجی هستتو بر آن گنج خفته چون ماری
هوش مصنوعی: در وجود تو گنجینهای ارزشمند وجود دارد، ولی تو مانند ماری که در خواب است، از آن غافل هستی و به آن توجهی نمیکنی.
راست پرسی؟ درین خراب آبادبهتر از عقل نیست معماری
هوش مصنوعی: اگر راستش را بخواهی، در این ویرانه بهتر از عقل، کسی توانایی ساختن ندارد.
طاعت و معصیت، که می‌بینیغایتش جنتست، یا ناری
هوش مصنوعی: کاری که انجام میدهی، چه اطاعت باشد و چه نافرمانی، در نهایت به بهشت یا جهنم منتهی میشود.
به حقیقت سعادت آن باشدکه ندارد دریغ دیداری
هوش مصنوعی: سعادت واقعی زمانی است که هیچ حسرتی برای دیدار وجود نداشته باشد.
ای که بر آستانهٔ در تستروی هر سرکشی و جباری
هوش مصنوعی: ای کسی که در آستان در تو قرار دارد، بر هر سرکشی و قدرتی تسلط داری.
اوحدی را به لطف خود بنوازبگسل از هر غرور و پنداری
هوش مصنوعی: به اوحدی لطف کن و او را از هر نوع خودبزرگبینی و تصورات نادرست رها ساز.
چند پرسی که : احتیاجی هست ؟هست و در یوزهٔ می‌کنم آری
هوش مصنوعی: سوال نکنید که آیا نیازی هست یا نه؛ نیاز وجود دارد و من در حال انجام آن هستم.
چو شود گر ز جامه خانهٔ خودسوی ما افگنی کله واری
هوش مصنوعی: وقتی که از خانهات لباسهایت را به سمت ما پرت کنی، گویی در آن لحظه، تو برای ما اهمیت زیادی داری.
گر چه در کیسهٔ عمل داریماز بدی شق بکرده طوماری
هوش مصنوعی: اگرچه در کارنامهٔ عمل خود، از بدیها حجم زیادی جمع کردهایم، باید بدانیم که فردا ممکن است از ما حساب کشیده شود.
به چه سنجد گناه صد چون ما؟در ترازوی چون تو غفاری
هوش مصنوعی: گناه ما چگونه با یکدیگر سنجیده میشود، در حالی که هیچ معیاری مثل تو برای اندازهگیری وجود ندارد؟