رباعی شمارهٔ ۱۵
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به قدرت الهی و مدد آن اشاره می‌کند و از خدا می‌خواهد که با وجود نقص‌ها و کمبودهایش، او را مورد لطف خود قرار دهد. او به کوتاهی عمر و عیوب ذاتی‌اش اشاره کرده و از خداوند توقع ندارد که از او اعمال عالی بخواهد، چرا که خود را در ظلم و جهل غرق می‌بیند.
یارب، تو بدین قوت سهلی که مراستوین کوتهی مدت مهلی که مراست
هوش مصنوعی: خداوندا، تو به این قدرت و توانایی که داری، و به این زمان کوتاهی که برای من مقرر کردهای، توجه کن.
حسن عمل از من چه توقع داری؟با عیب قدیم و ظلم و جهلی که مراست
هوش مصنوعی: از من چه انتظاری داری در کارهای خوب؟ در حالی که من با عیبها، نادانیها و ظلمهایی که دارم، مواجه هستم.