رباعی شمارهٔ ۵۰
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات احساس عشق و دلبستگی عمیق خود را بیان می‌کند. او می‌گوید دلش به زیبایی سنبل (گل) و جانش به جذابیت نرگس (دیگر گل) وابسته است. همچنین زلف و طرز آرایش او را به عنوان نشانه‌ای از خوشبختی تشبیه می‌کند و آرزو می‌کند که همیشه در کنار او باشد.
دل بندهٔ بند سنبل پست تو باد!جان شیفتهٔ دو نرگس مست تو باد!
هوش مصنوعی: دل من همیشه وابسته به زیباییهای توست! روح من همواره مجذوب و شیدای چشمان زیبای توست!
زلف طرب و طرهٔ دستار مرادمانندهٔ دستارچه در دست تو باد!
هوش مصنوعی: موهای خوش حالت و زیبا و شیوهی خاص پردهدارای تو، همچون دستارچهای در دستان تو باشد!