تناجی
اوحدی مراغه‌ای

رباعی شمارهٔ ۵۳

گل را، که صبا، مرغ‌صفت بال گشادگفتی که: منجم ورق فال گشاد
چون گربهٔ بید خوانش آراسته دیدسر بر زد و بوی برد و چنگال گشاد