تناجی
اوحدی مراغه‌ای

رباعی شمارهٔ ۵۴

خورشید که خاک ازو چو زر می‌گردداز شوق رخ تو دربه‌در می‌گردد
یک جرعه می صاف تو در صافی ریختشد مست و درین میان به سر می‌گردد