رباعی شمارهٔ ۶۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و صفای عشق اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که گل دوباره به زندگی و زیبایی ادامه خواهد داد و در زمانی که معشوقه‌اش در کنار اوست، از وفای خود سخن خواهد گفت. هرچند که چهره معشوقش به مانند گل نیست، اما زلف او بر بنفشه‌ها غلبه خواهد کرد و زیبایی خاصی ایجاد می‌کند.
گل بار دگر لاف صفا خواهد زددر عهد رخت دم از وفا خواهد زد
هوش مصنوعی: گل دوباره به زیباییاش به صدا درخواهد آمد و در زمان حضور تو از وفاداری سخن خواهد گفت.
رویت سر برگ گل ندارد، لیکنزلف تو بنفشه را قفا خواهد زد
هوش مصنوعی: صورت تو شبیه گل نیست، اما موی تو به زلف بنفشه حسادت خواهد کرد.