رباعی شمارهٔ ۶۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی‌های چهره محبوبش اشاره می‌کند و می‌گوید که زیبایی او مانند یک خلأ است که پرورده شده و درخشان است. همچنین، لعل (گوهری) که در لب‌های او وجود دارد، به طعمی خوش و گوارا تشبیه شده است. شاعر نیز به عمق احساساتش اشاره می‌کند که حتی با وجود اینکه لب محبوب در کنار اوست، این احساسات هنوز هم در خون او جاریست.
خالی که رخ تو آشکارش پروردلعل تو به نوش خوش گوارش پرورد
هوش مصنوعی: چهرهات که نمایان شد، بر دل من تاثیر گذاشت و نوشین لعل تو را نیز زندگی و طراوت بخشید.
در خون لبت رفت و در آنست هنوزبا آنکه لب تو در کنارش پرورد
هوش مصنوعی: لب‌های تو در کنار آن خون باقیماندهاند و با وجود اینکه هنوز در آن حضور دارد، یاد و اثرش از میان نرفته است.