رباعی شمارهٔ ۸۴
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از غم و بیتوجهی گندم سخن میگوید. او احساس میکند که گندم نه تنها محبت او را پاسخ نداده، بلکه به درد و غصهاش نیز توجهی نداشته است. در واقع، این گندم نماد بیاعتنایی و سردی است که هیچ احساسی نسبت به او ندارد.
گندم گونی که همچو کاهم بربودنه مهر ز من خورد و نه خود مهر نمود
هوش مصنوعی: گندمگونی که مانند کوه بود، نه محبت من را پذیرفت و نه خود محبت نشان داد.
از غصهٔ ما به ارزنی باک نداشتیک جو نظری به جانب ماش نبود
هوش مصنوعی: او هیچ اهمیتی به غصههای ما نداد و حتی یک نگاه هم به سوی ما نکرد.